درخواست بشردوستانه زنان افغانستان از اردوغان

انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان، در نامه‌ای خطاب به رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، خواستار اقدامات فوری بشردوستانه برای رسیدگی به وضعیت زنان فعال افغانستانی مقیم این کشور شد.

بانو پتونی تایچمن، رئیس این انجمن، در این نامه نوشت زنان فعال افغانستانی به دلیل آنچه «حاکمیت سرکوبگرانه طالبان» خوانده شده، مجبور به ترک افغانستان شده‌اند؛ جایی که به گفته او، دختران از آموزش محروم، صدای زنان خاموش و جان آنان در معرض خطر قرار گرفته است.

در این نامه از ترکیه به‌عنوان کشوری برادر یاد شده که، به گفته بانو تایچمن، از زمان آتاترک و امان‌الله خان، پیوندی تاریخی و فرهنگی عمیق با افغانستان دارد.

انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان یکی از نهادهای مدنی متشکل از زنان فعال افغانستانی است که پس از بازگشت طالبان به قدرت و تشدید محدودیت‌ها علیه زنان، فعالیت خود را عمدتاً در تبعید و از جمله در ترکیه ادامه داده است.

این انجمن، خود را نماینده هزاران مدافع حقوق بشر زن افغانستانی در سراسر جهان معرفی می‌کند و در سال‌های اخیر، بارها از طریق نامه‌ها و اعلامیه‌های رسمی، نسبت به وضعیت زنان افغانستانی در داخل و خارج از کشور واکنش نشان داده است.

در این نامه آمده که با وجود پناه‌بردن به ترکیه، بسیاری از زنان فعال افغانستانی اکنون در این کشور نیز با نگرانی و بی‌ثباتی روبه‌رو هستند.

بر اساس این نامه، شماری از این زنان بدون وضعیت قانونی مشخص زندگی می‌کنند، ویزاهای آنان تمدید نمی‌شود، دختران‌شان از ثبت‌نام در مکاتب محروم می‌مانند و آنان توان کار یا تأمین هزینه خانواده خود را ندارند.

بانو تایچمن در این نامه افزوده که نبود مدارک قانونی معتبر، دسترسی این زنان و خانواده‌هایشان به خدمات بهداشتی را نیز با مشکل روبه‌رو کرده است؛ تا جایی که به گفته او، برخی از آنان ناچار شده‌اند بدون دسترسی به کمک پزشکی، زایمان کنند.

در ادامه این نامه تأکید شده که نبود وضعیت قانونی مشخص، این زنان را در معرض خطر آزار، سوءاستفاده و بهره‌کشی قرار داده است.

انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان بر این اساس، شش درخواست مشخص را خطاب به رئیس‌جمهور ترکیه مطرح کرده است: صدور ویزای بشردوستانه برای زندگی قانونی و امن این زنان، صدور مجوز کار برای تأمین خانواده با کرامت، فراهم‌کردن امکان آموزش برای دختران این خانواده‌ها همانند سایر کودکان، و تضمین دسترسی به خدمات بهداشتی بدون مانع قانونی.

در ادامه این درخواست‌ها، این انجمن خواستار افزایش مدت اقامت زنان فعال افغانستانی از شش ماه به دو سال شده تا دشواری‌های ناشی از تمدید مکرر کاهش یابد.

ششمین و آخرین درخواست نیز به امکان ثبت‌نام این زنان نزد کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) در ترکیه مربوط می‌شود؛ درخواستی که این انجمن تأکید کرده باید صرف‌نظر از سابقه نظامی یا غیردولتی افراد اعمال شود.

انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان در پایان این نامه، ترکیه را کشوری توصیف کرده که همواره نماد امید و همبستگی برای ملت‌های تحت ستم بوده و از رهبری و همدلی این کشور ابراز اطمینان کرده است.

تاکنون واکنشی از سوی دفتر ریاست‌جمهوری ترکیه به این نامه منتشر نشده است.

نویسنده مطلب

بلخی روزنامه‌نگار، سردبیر، نویسنده

بلخی، نام مستعار وی است؛ دانش‌آموخته روابط بین‌الملل و فعال رسانه‌ای که فعالیت خود در حوزه روزنامه‌نگاری را از سال ۲۰۱۸ در کابل آغاز کرد. علاقه به روزنامه‌نگاری و باور…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده ←