نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
افغانستان دورههایی از کاهش خشونت را تجربه کرده، اما این کاهش به معنای صلح پایدار نیست. صلح واقعی زمانی معنا مییابد که ترس، تبعیض و بیعدالتی پایان یابد و زنان، اقلیتها و قربانیان جنگ در تعیین سرنوشت کشور نقش داشته باشند. سازمان ملل همچنان محدودیتهای گسترده علیه زنان افغان را مانع ثبات و توسعه میداند.
در سالهای اخیر، گاهی این دیدگاه مطرح میشود که دین از دوران کودکی به انسان تحمیل میشود و همین آموزشهای دوران کودکی سبب میشود فرد در بزرگسالی نیز کورکورانه از دین و باورهای خانوادگی خود پیروی کند. بر اساس این نگاه، تقلید از والدین یکی از ابزارهای اصلی تداوم ادیان است و اگر انسان از کودکی در معرض آموزش دینی قرار نگیرد، در بزرگسالی آزادتر خواهد بود.
سعید موسوی مدلی هشتمرحلهای طراحی میکند: تکلیف، اطاعت، استمرار، انس، آگاهی، انتخاب، محبت و قرب. او میگوید کسی که هنوز شوقی به نماز ندارد نباید فکر کند نمازش بیارزش است؛ برعکس، همان ایستادنِ تکراری و مطیعانه است که میتواند بهمرور به عشق واقعی تبدیل شود، چون عشق رقیب اطاعت نیست، ثمره آن است.
برهانالدین ربانی، رهبر جمعیت اسلامی و رئیسجمهوری پیشین افغانستان، از چهرههای اثرگذار چند دهه اخیر این کشور بود. زندگی سیاسی او از فعالیتهای اسلامی در دانشگاه کابل و تحصیل در الازهر آغاز شد و با جهاد علیه شوروی، ریاستجمهوری، جنگهای داخلی، مقاومت در برابر طالبان و سرانجام رهبری شورای عالی صلح ادامه یافت و با ترور او پایان یافت.
گسترش اینترنت و شبکههای اجتماعی، شیوه دریافت خبر، سرگرمی و ارتباط مردم را دگرگون کرده است؛ اما میان انبوه محتوا، خبر جعلی و مطالب تکراری نیز دستبهدست میشوند. این یادداشت میپرسد کاربران افغانستان در فضای مجازی بیشتر چه چیزهایی را دنبال میکنند و آیا الگوی مصرف محتوای آنان با دیگر جوامع تفاوت اساسی دارد یا خیر.
نزاعهای قومی و مذهبی در فضای مجازی افغانستان، میان گروههایی با پیوندهای تاریخی، خانوادگی و اجتماعی مشترک، شدت گرفته است. این مجادلات گاه از نقد رفتار افراد فراتر رفته و به حمله علیه هویت قومی، زبانی یا مذهبی آنان انجامیده است؛ روندی که میتواند بیاعتمادی متقابل را افزایش دهد و توان اجتماعی را از مسائل اصلی دور کند.
صفحه ما را دنبال کنید