جنبش آزادگان در تبعید «فریاد خاموش» را راه‌اندازی کرد

جنبش آزادگان در تبعید با راه‌اندازی کارزار «فریاد خاموش» و انتشار پیامی نمادین، از جامعه جهانی خواست صدای میلیون‌ها زن و دختر افغانستان را که از آموزش، کار، آزادی و دیگر حقوق بنیادین انسانی محروم شده‌اند، بشنود و برای پایان دادن به این وضعیت، در کنار عدالت و دادخواهی بایستد. جنبش آزادگان در تبعید با […]

جنبش آزادگان در تبعید با راه‌اندازی کارزار «فریاد خاموش» و انتشار پیامی نمادین، از جامعه جهانی خواست صدای میلیون‌ها زن و دختر افغانستان را که از آموزش، کار، آزادی و دیگر حقوق بنیادین انسانی محروم شده‌اند، بشنود و برای پایان دادن به این وضعیت، در کنار عدالت و دادخواهی بایستد.

جنبش آزادگان در تبعید با انتشار اعلامیه‌ای از آغاز کارزار «فریاد خاموش» خبر داد؛ ابتکاری که با استفاده از یک حرکت نمادین دست، تلاش می‌کند توجه افکار عمومی و جامعه جهانی را به وضعیت زنان و دختران افغانستان جلب کند.

در این اعلامیه آمده است که این حرکت، صرفاً یک علامت یا ژست نیست، بلکه «فریادی خاموش برای کمک» است؛ فریادی که بازتاب‌دهنده رنج میلیون‌ها زن و دختری است که از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود محروم مانده‌اند.

این جنبش تأکید کرده است که زنان و دختران افغانستان همچنان از حق آموزش، کار، آزادی و مشارکت برابر در جامعه محروم هستند و این محدودیت‌ها، زندگی و آینده آنان را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است.

جنبش آزادگان در تبعید هشدار داده است که سکوت در برابر این وضعیت، تنها به تداوم رنج زنان و دختران افغانستان می‌انجامد. از همین‌رو، از همه افراد، نهادهای مدنی، سازمان‌های حقوق بشری و وجدان‌های بیدار جهان خواسته است تا این «فریاد خاموش» را بشنوند و در حمایت از عدالت و حقوق زنان افغانستان، همبستگی و اقدام عملی نشان دهند.

در ادامه این بیانیه، بر تداوم فعالیت‌های دادخواهانه این جنبش تأکید شده و آمده است که مبارزه برای دفاع از حقوق زنان و دختران افغانستان تا پایان محرومیت‌ها ادامه خواهد یافت.

جنبش آزادگان در تبعید همچنین اعلام کرده است که در کنار دختران و زنانی که به گفته این جنبش، زیر سلطه سیاست‌های تبعیض‌آمیز طالبان قرار دارند، به دادخواهی خود ادامه می‌دهد و از تمامی حامیان حقوق بشر می‌خواهد در این مسیر همراه شوند.

کارزار «فریاد خاموش» در شرایطی آغاز شده است که محرومیت زنان و دختران افغانستان از آموزش، اشتغال و بسیاری از حقوق اجتماعی همچنان از مهم‌ترین نگرانی‌های نهادهای حقوق بشری و فعالان مدنی به شمار می‌رود. برگزارکنندگان این کارزار ابراز امیدواری کرده‌اند که افزایش همبستگی جهانی، زمینه را برای حمایت مؤثرتر از حقوق زنان افغانستان فراهم سازد.