نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش شانا به نقل از شفقنا؛ دبیرکل سازمان ملل امروز شنبه، ۱۲ سنبله در توییتی نوشت: «دختران [افغانستان] اهل مکتب هستند؛ اما همچنان از صنوف درسیشان محروماند.» گوترش این محرومیت را نقض غیرقابلتوجیه حقوق برابر دانست که به گفته او به تمام کشور صدمه میزند. بیش از یک سال میشود که طالبان دختران بالاتر […]
به گزارش شانا به نقل از شفقنا؛ دبیرکل سازمان ملل امروز شنبه، ۱۲ سنبله در توییتی نوشت: «دختران [افغانستان] اهل مکتب هستند؛ اما همچنان از صنوف درسیشان محروماند.»
گوترش این محرومیت را نقض غیرقابلتوجیه حقوق برابر دانست که به گفته او به تمام کشور صدمه میزند.
بیش از یک سال میشود که طالبان دختران بالاتر از صنف ششم را از رفتن به مکتب محروم کردهاند.
با وجود درخواستهای داخلی و خارجی برای بازگشایی مکاتب دخترانه، این گروه هیچگونه نشانه و تمایلی از خود برای باز کردن مکاتب دوره ثانویه دختران نشان نداده است.
دختران بالاتر از صنف ششم تاکنون ۲۴۹ روز آموزشی از درس محروم بودهاند.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
گاهی زندگی درهایش را بیرحمانه میبندد؛ درست همانجا که خیال میکنی همهچیز تمام شده، نوری از جایی دور پیدا میشود. روایت حمیدی، قصهٔ دختریست که از پشت پنجرههای بستهٔ مکتب، دوباره راهی به سوی روشنایی یافت؛ راهی که با گوهرشاد بیگم آغاز شد و امید را به قلبش برگرداند.
روایت مقدس قربانی، دختر هفدهسالهای از افغانستان، سفری است از دل روزهایی که ترس و ناامنی بر زندگی کودکان سایه انداخته بود. این حکایت، نه صرفاً بازگویی خاطرات یک نوجوان، بلکه تصویری زنده از مقاومت نسل دخترانی است که در میان محدودیتها، رؤیاهایشان را زنده نگه داشتهاند و با امید، راه خود را در تاریکی جستوجو میکنند.
بانو فروغ، دانشجوی خبرنگاری خبرگزاری شانا، در روایت خود از قطع اینترنت، تجربهای شخصی را به یک درد جمعی پیوند میزند. او نشان میدهد که خاموشی ناگهانی شبکهها برای دختران افغانستانی تنها یک مشکل فنی نیست، بلکه بازتاب همان زخم بسته شدن مکاتب و دانشگاههاست؛ زخمی که امید آموزش و آینده روشن شهروندان افغانستان را در تاریکی فرو میبرد.
دیدگاه بسته شده است.