پنج سال سرکوب در افغانستان؛ ایستادگی زنان در برابر رژیم طالبان

۱۵ آگست، برابر با پنجمین سالگرد تسلط دوباره رژیم طالبان بر افغانستان است؛ پنج سالی که برای مردم این سرزمین با ظلم، سرکوب گسترده، ترس مداوم و محرومیت‌های ساختاری همراه بوده است. در طول این نیم‌دهه، زنان و دختران بیشترین آسیب را متحمل شده و از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود، از جمله حق آموزش، کار، آزادی‌های فردی و حضور فعال در جامعه محروم شده‌اند.

در این پنج سال، میلیون‌ها تن از شهروندان با فقر مطلق، بیکاری فراگیر، آوارگی و ناامیدی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند. نادیده گرفتن حقوق اساسی شهروندان توسط رژیم طالبان، ناامنی‌های روانی و اقتصادی بی‌سابقه‌ای را بر جامعه تحمیل کرده است؛ تا جایی که شمار زیادی از خانواده‌ها عزیزان خود را در ناهنجاری‌های اخیر از دست داده و میلیون‌ها تن دیگر مجبور به ترک خانه و دیار خود شده‌اند.

با وجود پنج سال سرکوب لجام‌گسیخته، مبارزه برای آزادی و کرامت انسانی متوقف نشده است. ناهید جسور، بنیان‌گذار و رئیس «کانون آزادی افغانستان»، با اشاره به تداوم ایستادگی زنان تاکید می‌کند که پنج سال تسلط رژیم طالبان هرگز به معنای پایان مقاومت نیست. زنان همچنان در برابر ناعدالتی ایستاده‌اند، صدای دادخواهی خود را بلند کرده و برای تحقق آزادی، برابری و آینده‌ای شایسته مبارزه می‌کنند.

پانزدهم آگست یادآور رنج‌های عمیق ملتی است که حق مسلم آنان برای برخورداری از عدالت و کرامت انسانی سلب شده است. کنشگران و نهادهای مدنی با تاکید بر فراموش نکردن قربانیان این سال‌ها تصریح می‌کنند که در برابر رفتارهای سرکوبگرانه رژیم طالبان سکوت نخواهند کرد؛ چرا که پنج سال سختی گذشته، اما تلاش و مقاومت برای بازگرداندن حقوق بنیادی مردم همچنان ادامه دارد.