نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
نویسنده در پایان یادداشت، تجربه‌ای تازه را با خاطرات کهنه پیوند می‌زند: تلاش او برای گرفتن کمک از نهادهای «حامی روزنامه‌نگاران» با سکوت یا بی‌تفاوتی روبه‌رو می‌شود. او این پرسش را مطرح می‌کند که آیا حتی حمایت از خبرنگاران نیز، مانند شرکت‌ها و NGOهای دهه گذشته، از مسیر روابط خانوادگی و آشنایی می‌گذرد، نه از مسیر سابقه و شایستگی واقعی.
انجینیر حسینه رفیع، خبرنگار و فعال حقوق بشر، در کتاب تازه‌اش «سیاست سیاه در افغانستان» که به زبان انگلیسی منتشر شده، پرده از بازی‌های پنهان قدرت، دستکاری‌های سیاسی و آسیب‌های ملی برمی‌دارد. او با تکیه بر تجربه‌های میدانی و مشاهده‌های مستقیم، نشان می‌دهد چگونه تصمیم‌های پشت‌پرده، فساد ساختاری و منافع شخصی، سرنوشت مردم—به‌ویژه زنان و جوانان—را تحت تأثیر قرار داده است.
سعید موسوی در این یادداشت انتقادی، ظهور رژیم طالبان را نه یک حادثه، بلکه واکنش ناگزیر جامعه به دهه‌ها آزادی نمایشي و فساد ساختاری جمهوریت قلمداد می‌کند. وی معتقد است وقتی مفاهیم مدرن بدون ریشه‌های فرهنگی و اخلاقی تحمیل شوند، استبداد به پناهگاهی برای خستگان بدل می‌شود. این متن دعوتی است به فراتر رفتن از دوگانه‌های کاذب برای یافتن راهی اصیل.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان از وضعیت بحرانی مهاجران افغانستانی در پاکستان خبر داده و اعلام کرده است که این کشور میزبان بیش از ۲.۱ میلیون مهاجر افغانستانی است.
بازنشستگان در افغانستان در زمان حکومت پیشین با فساد و سیستم ناکارآمد نظام بازنشستگی مواجه بودند، اما در زمان طالبان با «ستم»، «فقر» و «جبر» روزگار دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
یک نشریه آمریکایی نوشته است که با کمک مقام‌های پیشین افغانستان، یک میلیارد دالر پول نقد و طلا از افغانستان قاچاق شده است.
صفحه ما را دنبال کنید