آیا مرزهای سیاسی مدرن میتوانند میراثِ کهنِ تمدنی را تکهتکه کنند؟ سعید موسوی در این جستار، با نقدِ صریحِ تعصباتِ زبانی، استدلال میکند که فارسی، دری و تاجیکی نهتنها سه زبانِ مستقل نیستند، بلکه شاخههای پیوسته شجرهای واحدند. او نشان میدهد که چگونه تفاوتِ لهجهها نشانهی پویایی زبان است و انکارِ این وحدت، تیشهزدن به ریشه تاریخ و ادبیات مشترک ماست.
زبان فارسی در افغانستان نهتنها یک ابزار ارتباطی، بلکه ستون فکری، فرهنگی و تاریخی این سرزمین است. این زبان، از دل تمدن خراسانی برخاسته و در طول قرون، نهتنها در افغانستان، بلکه در سراسر منطقه، زبان علم، ادب، دیوان و دین بوده است. از بلخ و هرات تا سمرقند و بخارا، فارسی دری زبان شاعران، […]
وزارت تحصیلات عالی طالبان هشدار داده است که استادان در نوشتههای خود باید از نظام فعلی دفاع و از هر نوع انتقاد از آن اجتناب کنند تا دچار مشکلات نشوند.