نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
اعتراضهاي هرات پس از بازداشت گسترده زنان، به نقطهاي رسيد که خانوادهها خط قرمز خود را آشکار کردند و مردان در کنار زنان به خيابان آمدند. اين رويداد تنها واکنشي به يک اقدام انتظامي نبود، بلکه نشانهاي از شکاف عميق ميان انتظارات اجتماعي مردم و سياستهاي محدودکننده حاکميت است؛ شکافي که کرامت، امنيت رواني و آينده اجتماعي شهر را در مرکز توجه قرار داده است.
زیر سلطه طالبان، محرومیت زنان و دختران از آموزش، کار، حمایت حقوقی و مسیرهای دادخواهی، خشونت خانگی را در افغانستان به چرخهای خاموش و مرگبار بدل کرده است. قتل همسر و دختر در ننگرهار، تنها یک رویداد خانوادگی نیست؛ نشانهای آشکار از بحران ساختاری است که در آن قربانیان بیپناه میمانند و خشونت، بیمهار تکرار میشود.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) در واکنشی تازه به اصولنامه «تفریق زوجین» طالبان هشدار داده است که هر قانونی که زمینه ازدواج کودکان را فراهم کند یا سکوت دختران را بهجای رضایت تلقی نماید، غیرقابل قبول است. این هشدار در حالی مطرح میشود که این اصولنامه تازه با انتقادهای گسترده نهادهای حقوق بشری و سازمانهای بینالمللی مواجه شده است.
شماری از زنان در ولایت کندز میگویند هنگام مراجعه به بانکها و نمایندگیهای شرکتهای مخابراتی با رفتارهای خشن، تحقیرآمیز و کارشکنانه روبهرو میشوند. به گفته آنان، در کنار محدودیتهای گسترده طالبان، این برخوردها دسترسی به خدمات اولیه را دشوارتر کرده است. آنان از مسوولان میخواهند بر عملکرد کارمندان نظارت کنند و فضای امن و محترمانهای برای مراجعهکنندهگان فراهم سازند.
جسور یوسفی، فعال حقوق بشر، در یادداشتی سحرگاهی وضعیت زنان افغانستان را با زبانی تصویری و انتقادی روایت کرده است. او مینویسد در سرزمینی که روزگاری زنان شاعر و پیشگام چون محجوبه هروی و رابعه بلخی میدرخشیدند، امروز زنان از حق کار، آموزش و حضور اجتماعی محروماند و بسیاری از آنان که زمانی مدیر، استاد یا متخصص بودند، اکنون برای بقای خانوادههایشان در صف نانوایی ایستادهاند.
اظهارات تازه طالبان درباره «محرمیت اجباری» برای پزشکان مرد، موجی از نگرانیهای حقوقی و صحی ایجاد کرده است. این اقدام به باور تحلیلگران نتیجه مستقیم سیاستهایی است که زنان را از تحصیل و تخصص محروم کرده و کمبود پزشکان زن را به بحران رسانده است. منتقدان میگویند تبدیل پزشک مرد به «محرم عمومی» نه راهحل، بلکه نشانه بنبست ساختاری در نظام صحی افغانستان است.
صفحه ما را دنبال کنید