نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
جنبش فریاد زنان افغانستان در اعلامیهای تأکید کرد ازدواج باید با رضایت کامل طرفین انجام شود و هیچکس حق اجبار زنان و دختران به ازدواج را ندارد. این جنبش از خانوادهها، نهادهای دینی و مدنی خواست در برابر ازدواج اجباری سکوت نکنند و از حکومت و نهادهای بینالمللی خواستار اقدامات جدی برای حمایت از قربانیان شد.
یک منبع در ولایت سرپل میگوید یک عضو طالبان در ولسوالی سوزمهقلعه، دختر ۱۸ سالهای را که دو ماه پیش بهاجبار به عقد خود درآورده بود، با شلیک گلوله کشته است. سخنگوی پلیس طالبان مرگ این زن را تأیید کرده، اما آن را خودکشی خوانده؛ ادعایی که با یافته پزشکان درباره محل اصابت گلوله در تضاد است.
منابع محلی در ولایت قندهار میگویند یک دختر ۲۵ ساله در ولسوالی عینومینه پس از نامزدی با مردی میانسال به زندگی خود پایان داده است. طالبان ضمن تأیید این رویداد اعلام کردهاند که تحقیقات درباره آن ادامه دارد و همچنین مدعی شدهاند از خودکشی دختر جوان دیگری در ولسوالی ژری که با ازدواج اجباری مواجه بود، جلوگیری کردهاند.
«دختری میان دیوارهای رنج و سکوت» نوشته مهدا نور، روایتی واقعگرایانه از زندگی زنی افغانستانی است که از کودکی تا بزرگسالی در چرخهای از فقر، خشونت خانوادگی، ازدواج اجباری و محرومیت از حق انتخاب گرفتار میماند. این روایت، تجربهای فردی را به تصویری از رنج مشترک بسیاری از زنان افغانستان پیوند میزند.
مریم معروف آروین، فعال حقوق زنان، میگوید درد مادرانی که در دور نخست حاکمیت طالبان از آموزش محروم شدند و اکنون همان سرنوشت را برای دخترانشان میبینند، عمیق و ویرانگر است. او تأکید میکند محرومیت از آموزش، پیامدهایی ماندگار برای نسلهای آینده افغانستان بر جای خواهد گذاشت و نیازمند مقاومت مدنی و حمایت مؤثر جامعه جهانی است.
شهربانو جوادی، عضو فدراسیون بینالمللی مدافعین حقوق بشر در تبعید (IFHRDE)، بر ضرورت پایاندادن به ازدواج کودکان و ازدواج اجباری تأکید کرده است. او میگوید کودکی باید دوران آموزش، رشد، امنیت و شکلگیری آینده باشد، نه محرومیت از حقوق اساسی و قرار گرفتن در معرض آسیبهای اجتماعی و روانی که آینده و سلامت کودکان را تهدید میکند.
صفحه ما را دنبال کنید