نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
آموزش دختران در افغانستان از امروز آغاز نشده است؛ بیش از یک قرن پیش، امانالله خان و ملکه ثریا آن را در مرکز اصلاحات اجتماعی و آموزشی قرار دادند. با وجود فراز و نشیبهای تاریخی، این پرسش همچنان پابرجاست: چرا حق آموزش دختران هنوز به یکی از چالشهای اصلی افغانستان تبدیل شده است؟
افغانستان صد و هفتمین سالگرد استقلال خود از بریتانیا را در شرایطی گرامی میدارد که بیش از پنج سال است در اشغال گروه طالبان قرار دارد. این گروه هویت سیاسی کشور را تغییر داده و مدعی برپایی رژیمی به نام امارت اسلامی است، در حالی که میلیونها شهروند افغانستان در مهاجرت اجباری به سر میبرند.
سمپوزیوم علمی آنلاین به مناسبت یکصدوهفتمین سالروز استقلال افغانستان، با حضور پژوهشگران و استادان، میراث اصلاحی دوره امانی و چالشهای امروز افغانستان را از منظر تاریخی، سیاسی و اجتماعی بررسی میکند.
انسان بوم زندگی را انتخاب نمیکند، اما میتواند با شناخت محدودیتها، پذیرش ناکامی، بهرهگیری از تجربه و اتکا به عقل و اراده، نقش خود را بر این بوم بیافریند.
هبتالله آخوندزاده، رهبر طالبان، در واکنش به فشارهای سازمان ملل متحد و نهادهای حقوق بشری گفت درخواستهای «خلاف شرع» را نمیپذیرد و بر اجرای امر به معروف، قصاص و حدود تأکید کرد. این موضعگیری در حالی مطرح شده که ۵۶ کشور خواستار لغو محدودیتهای زنان شدهاند و سازمان ملل از محرومیت ۲.۴ میلیون دختر از آموزش خبر داده است.
حرکت فکری افغانها در پنجمین سالگرد سقوط جمهوری اسلامی افغانستان، ۱۵ اگست را روز پرسش، حساب و محاسبه تاریخی خواند و خواستار بررسی عوامل سیاسی و راهبردی سقوط نظام پیشین شد. این جریان تأکید کرده است که آینده افغانستان باید بر اراده مردم، تفاهم ملی، عدالت، حقوق بشر، حاکمیت قانون، مشارکت سیاسی و شمول اجتماعی استوار باشد.
صفحه ما را دنبال کنید