نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پانزده آگست ۲۰۲۱ برای نویسنده، تنها روز سقوط کابل و پایان جمهوری نبود؛ روزی بود که در راه دانشگاه، میان فرار استادان و دانشجویان، فروپاشی یک نظام را از نزدیک دید. پنج سال بعد، خاطره آن روز هنوز زنده است؛ خاطره نسلی که در چند ساعت، امنیت، دانشگاه، کار و بسیاری از رؤیاهای آیندهاش را از دست داد.
حرکت فکری افغانها در پنجمین سالگرد سقوط جمهوری اسلامی افغانستان، ۱۵ اگست را روز پرسش، حساب و محاسبه تاریخی خواند و خواستار بررسی عوامل سیاسی و راهبردی سقوط نظام پیشین شد. این جریان تأکید کرده است که آینده افغانستان باید بر اراده مردم، تفاهم ملی، عدالت، حقوق بشر، حاکمیت قانون، مشارکت سیاسی و شمول اجتماعی استوار باشد.
همزمان با پنجمین سالگرد تسلط طالبان بر افغانستان، نمایندگان هفت جنبش و نهاد مدنی زنان با برگزاری تجمع اعتراضی خیابانی، علیه محرومیت از آموزش، کار، آزادی رفتوآمد و مشارکت اجتماعی اعتراض کردند. آنان از جامعه جهانی خواستند حقوق زنان و دختران را در اولویت قرار دهد و از فعالان زن، مدافعان حقوق بشر و نهادهای مدنی حمایت کند.
پنج سال پس از سقوط کابل در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، افغانستان همچنان درگیر پیامدهای عمیق آن روز است؛ از محرومیت ۲.۴ میلیون دختر از آموزش متوسطه و خاموشی رسانهها تا موج گسترده مهاجرت نخبگان و آوارگی خانوادهها. این گزارش با نگاهی به این بحرانها، میپرسد افغانستان چگونه میتواند بار دیگر بر پایه عدالت و مشارکت مردمی بازسازی شود.
جنبش شنبههای ارغوانی در ولایتهای بلخ، هرات، تخار و کابل بهمناسبت پانزدهمین سالروز پیروزی طالبان، با انتشار بیانیهای و آتشزدن تصاویر رهبران این گروه، وضعیت افغانستان را دچار بحرانهای چندلایه سیاسی، اقتصادی و حقوقبشری دانست و خواستار محاکمه رهبران طالبان در دیوان بینالمللی کیفری، پایان عادیسازی روابط با طالبان و توقف سرکوب سیستماتیک زنان شد.
این یادداشت از زبان دختران و زنان افغانستان، پانزدهم آگست را یادآور محدودیتهای گسترده در مسیر آموزش، کار و تحقق آرزوهای آنان میداند و با استناد به آیات قرآن، بر ارزش علمآموزی، کرامت انسانی و نقش زنان در ساختن آینده افغانستان تأکید میکند.
صفحه ما را دنبال کنید