دادخواست جهانی برای توقف کوچ اجباری هزاره‌ها

«ستاد کارزار جهانی توقف نسل‌کشی هزاره‌ها» دادخواستی آنلاین راه انداخته و از سازمان ملل، دولت‌ها و پارلمان‌ها خواسته است رویدادهایی را که این کارزار نسل‌کشی هزاره‌ها می‌خواند، به رسمیت بشناسند و جلوی کوچ اجباری آنان را بگیرند. این دادخواست سه‌شنبه، ۲۸ میزان، در بستر «چنج‌دات‌اورگ» منتشر شد؛ تنها شش روز پس از آنکه یک مجلس ایالتی در استرالیا نسل‌کشی تاریخی هزاره‌ها را به رسمیت شناخت.

دادخواست با عنوان «دادخواست جهانی برای توقف نسل‌کشی هزاره‌ها، جلوگیری از کوچ اجباری، تحقق عدالت و تضمین عدم تکرار»، سازمان ملل و شورای حقوق بشر آن، دولت‌ها و پارلمان‌های ملی، نهادهای عدالت بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری را مخاطب قرار داده است. تا چهارشنبه، ۲۹ میزان، ۱۴۳ نفر آن را امضا کرده بودند.

برگزارکنندگان پنج خواسته را مطرح کرده‌اند: توقف خشونت علیه هزاره‌ها و حفاظت از جان و حقوق آنان؛ به رسمیت شناختن بین‌المللی نسل‌کشی هزاره‌ها و رسیدگی به جنایت‌های ارتکاب‌یافته؛ جلوگیری از کوچ اجباری و پاک‌سازی قومی؛ پاسخ‌گو کردن عاملان؛ و تضمین عدم تکرار. به گزارش «اطلاعات روز»، دادخواست خواستار ایجاد سازوکاری مستقل برای حقیقت‌یابی و مستندسازی نیز شده و بر حمایت ویژه از زنان و دختران هزاره تأکید کرده است.

برگزارکنندگان در فراخوان خود به امضاکنندگان هشدار داده‌اند که انتشار دادخواست در یک بستر بین‌المللی به معنای ناشناس ماندن یا مصونیت کامل از خطر نیست و کسانی که ممکن است به‌دلیل فعالیت دادخواهانه با خطر روبه‌رو شوند، باید با آگاهی از ملاحظات امنیتی تصمیم بگیرند.

فراخوان با جمله «۱۳۴ سال جنایت و سکوت بس است!» به ۲۵ سپتامبر اشاره دارد؛ روزی که فعالان هزاره آن را یادآور سرکوب گسترده هزاره‌ها در دوره «امیر عبدالرحمن خان» در دهه ۱۸۹۰ میلادی می‌دانند. ۱۳۴ سالگی این روز ماه گذشته گرامی داشته شد.

شورای قانون‌گذاری ایالت «نیوساوت‌ولز» استرالیا پنج‌شنبه، ۲۳ میزان، با تصویب مصوبه‌ای، نسل‌کشی هزاره‌ها در دوره امیر عبدالرحمن خان را به رسمیت شناخت و ۲۵ سپتامبر را «روز سیاه هزاره» نامید. این شورا از دولت فدرال استرالیا نیز خواسته است این رویدادها را در سطح ملی به رسمیت بشناسد. پیش از آن، شورای «ایست استافوردشایر» در بریتانیا در دلو ۱۴۰۳ کشتار هزاره‌ها در سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۳ را نسل‌کشی خوانده بود؛ نخستین شورای محلی در اروپا که چنین تصمیمی گرفت. هیچ نهاد بین‌المللی یا دادگاهی تاکنون این رویدادها را به‌طور رسمی نسل‌کشی اعلام نکرده است.

دادخواست تنها به گذشته نمی‌پردازد. فعالان هزاره می‌گویند پس از بازگشت طالبان به قدرت، خانواده‌های هزاره در ولایت‌هایی مانند «دایکندی» و «بامیان» به کوچ اجباری واداشته شده‌اند و شهرک‌هایی در «کابل»، «غزنی»، «هرات» و «بلخ» «امارتی» اعلام شده است. وزارت عدلیه طالبان اعلام کرده است در چهار سال گذشته بیش از چهار میلیون جریب زمین را در سراسر افغانستان امارتی شناخته است. طالبان این اقدام‌ها را بازپس‌گیری زمین‌های دولتی غصب‌شده می‌دانند و اتهام تبعیض قومی را رد می‌کنند.

طالبان تاکنون به این دادخواست واکنش نشان نداده‌اند.

نویسنده مطلب

بلخی روزنامه‌نگار، سردبیر، نویسنده

بلخی، نام مستعار وی است؛ دانش‌آموخته روابط بین‌الملل و فعال رسانه‌ای که فعالیت خود در حوزه روزنامه‌نگاری را از سال ۲۰۱۸ در کابل آغاز کرد. علاقه به روزنامه‌نگاری و باور…

ادامه بیوگرافی و مطالب نویسنده ←