کرایه‌گیری طالبان از خانه‌های شخصی

گزارش‌ها از شهرک امید سبز حاکی است طالبان برای هر اتاق خانه، ماهانه ۴ هزار افغانی کرایه تعیین کرده‌اند.

باشندگان شهرک امید سبز می‌گویند طالبان از خانه‌های شخصی‌شان کرایه می‌گیرد؛ ادعایی تکان‌دهنده که می‌پرسند: «آیا تا هنوز چنین ظلمی را دیده‌اید؟»

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، برای هر اتاق این خانه‌ها ماهانه ۴ هزار افغانی کرایه تعیین شده و از باشندگان خواسته شده است این مبلغ را به حساب تعیین‌شده واریز کنند.

این یعنی خانواده‌ای که سال‌ها برای ساخت خانه‌اش زحمت کشیده، حالا باید برای همان خانه کرایه بپردازد. این ادعا تاکنون از سوی منابع مستقل تایید نشده و ابهام درباره مبنای حقوقی آن باقی است.

در چنین شرایطی، پرسش بنیادین این است: باشندگان برای دفاع از حق خود چه می‌توانند بکنند؟

تجربه نشان می‌دهد نخستین گام، پرهیز از اقدامات پراکنده و انفرادی است. تشکیل یک کمیته مشترک از باشندگان و مالکان، جمع‌آوری تمام اسناد ملکیت، قباله‌ها، قراردادهای خرید، رسیدهای پرداخت، اسناد مالیاتی و جواز ساخت‌وساز، و تهیه نسخه‌های دیجیتال و چاپی از آن‌ها، زیربنای هر اقدام قانونی است. هر خانواده باید از اسناد خود نسخه دیجیتال و چاپی در جای امن نگهداری کند.

دومین اقدام حیاتی، مستندسازی دقیق هرگونه اخطار تخلیه، تعیین کرایه، قفل‌کردن خانه، تلاشی یا تحویل‌گیری خانه است.

این مستندسازی باید با تاریخ، عکس، ویدیو، نام اداره و در صورت امکان نام مأموران انجام شود؛ البته بدون درگیری و بدون به خطر انداختن امنیت خانواده‌ها.

سوم، باشندگان باید از یک تیم حقوقی مستقل و با تجربه در امور ملکیت و حقوق بشر کمک بگیرند تا اسناد مردم بررسی شود و مشخص گردد هر خانواده دقیقاً چه حقی دارد.

مردم نباید اجازه دهند اسناد و پرونده هر خانواده جداگانه و بدون هماهنگی بررسی شود. اگر ادعای مالکیت دولت نسبت به کل شهرک مطرح است، باید اسناد و مبنای حقوقی این ادعا نیز به صورت شفاف در برابر مردم قرار گیرد.

چهارم، اگر کسی کرایه‌ای پرداخت می‌کند، باید رسید رسمی و قابل پیگیری دریافت کند و هیچ پرداختی بدون سند انجام ندهد.

در مورد اینکه آیا پرداخت یا عدم پرداخت در شرایط فعلی پیامد حقوقی دارد، مردم باید قبل از تصمیم‌گیری از وکیل مستقل مشورت بگیرند. و یک نکته بسیار مهم: مردم نباید با نیروهای مسلح درگیر شوند. دفاع از حق باید از مسیر اسناد، ثبت وقایع، وکیل، درخواست کتبی، شکایت و پیگیری حقوقی و رساندن مستندات به نهادهای معتبر داخلی و بین‌المللی انجام شود.

پرونده شهرک امید سبز دیگر فقط مسئله یک خانه یا یک خانواده نیست؛ مسئله این است که وقتی درباره مالکیت هزاران خانه اختلاف ایجاد می‌شود، حق مردم چگونه باید بررسی و اثبات شود؟ اگر باشندگان امید سبز متحد، منظم و مستند عمل کنند، صدای هر خانواده می‌تواند بخشی از یک پرونده بزرگ‌تر برای دفاع از حقوق مالکیت مردم باشد. حق خود را با سند، اتحاد و راه قانونی دنبال کنید؛ نه با درگیری.