روایت پرتو؛ هیچ‌جا برای من امن نیست

در پاکستان، سال‌هاست میان ترس، انتظار و بی‌وطنی زندگی می‌کنم. هر روز با این پرسش بیدار می‌شوم: «امروز چه بر سرم می‌آید؟» زندگی در انتظار، دشوارترین گونه‌ زیستن است؛ منتظر یک نشانه، یک تماس، یک پاسخ از سفارت. بی‌وطنی یعنی ندانستن فردا کجا خواهی بود؛ یعنی زندگی‌ات در یک چمدان و یک تلفن خلاصه شود.