تجربه احساسی یک خواننده پس از پایان «بینوایان»

برشنا روشنا در یادداشتی، تجربه احساسی خود را پس از پایان رمان «بینوایان» بیان کرده است. او می‌نویسد همراهی با ژان والژان، فانتین و کوزت نگاهش به زندگی، رنج و صبر را دگرگون کرده و پایان کتاب برایش آغاز فهمی تازه بوده است. روشنا با استعاره‌هایی شاعرانه از گمنامی، فداکاری و دوام سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که این اثر کلاسیک هنوز توان دگرگون‌کردن خواننده را دارد.