اعمال محدودیتهای شدید بر مراسم نیمهشعبان در کابل توسط رژیم طالبان، واکنشهای تندی را برانگیخته است. عالمان دینی همچون معتمدی و پیغامی، این اقدامات را مغایر با وحدت و عدالت اسلامی میدانند. دکتر ناصری، جامعهشناس نیز هشدار میدهد که حذف نمادهای مذهبی بخشی از پروژه یکدستسازی هویت است که به نارضایتیهای اجتماعی دامن میزند.
حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس، بیش از آنکه طبل جنگ باشد، به یک بازی پیچیده ژئوپلیتیک شباهت دارد. در حالی که ناوها و جنگندهها سرخط اخبار را اشغال کردهاند، تحلیل لایههای پنهان نشان میدهد که این تنش میتواند ابزاری برای انحراف افکار عمومی از پروندههای جنجالی داخلی نظیر «اپستین» و همزمان، اهرم فشاری اقتصادی بر رقبای بزرگی چون چین از طریق کنترل نبض بازار نفت باشد.
اخراج دستهجمعی اساتید دانشگاه تخار، از جمله حبیب عبادی، نشاندهنده تداوم سیاست حذف کادرهای علمی متخصص در کشور است. این اقدامات که در فضای سکوت نهادهای مسئول صورت میگیرد، نگرانیهای گستردهای را در میان نخبگان بابت افت کیفیت آموزشی و سیاسیشدن محیطهای اکادمیک ایجاد کرده است. خانواده دانشگاهی این روند را ضربهای جبرانناپذیر به پیکره دانش و تخصص تلقی میکنند.
ناممحلات کابل قدیم، نهتنها یک نشان جغرافیایی، بلکه شناسنامهای از نظم صنفی، تبار قومی و جایگاه سیاسی ساکنان در ادوار مختلف بوده است. این نوشتار با واکاوی روند انتقال پایتخت در عصر تیمورشاه درانی، چگونگی شکلگیری این گذرها را بهعنوان آیینهای از ساختار اجتماعی، اقتصادی و هویت تاریخی شهری بررسی میکند که نام کوچههایش، روایتگر تخصص و تبار مردمان آن است.
این نوشتار با نگاهی دقیق به مکانیسم «حساسیتزدایی تدریجی»، هشدار میدهد که چگونه جابهجایی آرامِ مرزهای رفتار در زندگی فردی و جمعی، میتواند جوامع را در برابر استحاله، بیدفاع بگذارد. متن با بررسی نمونههایی از پوشش سنتی تا رفتارهای اجتماعی، بر اهمیت هدایت آگاهانهی تغییر و حفظ اصالتهای فرهنگی تأکید میکند.
وقوع دو قتل مرموز در جلالآباد و شینوار ننگرهار، ادعاهای مربوط به امنیت سراسری را به چالش کشیده است. فواد، راننده رکشا و طارق، دو جوانی هستند که توسط افراد مسلح ناشناس به قتل رسیدند. سکوت نهادهای مسئول و نبود پیگیری قضایی در قبال این ترورها، فضای ترس و بیاعتمادی را در میان مردم گسترش داده و خانوادههای قربانیان را بدون عدالت رها کرده است.