Balkhi

سوزاندن جسد یک جوان مهاجر در سوئیس

مقام‌های محلی سوئیس پس از مرگ یک جوان مهاجر افغانستانی، به دلیل نبود بستگان یا نماینده قانونی، تصمیم به سوزاندن جسد او گرفتند؛ اقدامی که موجی از واکنش‌ها و نگرانی‌ها برانگیخت. این رویداد بار دیگر بحران بی‌پناهی مهاجران، فروپاشی خدمات کنسولی و سکوت نمایندگی‌های سیاسی افغانستان را برجسته ساخته و کرامت انسانی شهروندان مهاجر را حتی پس از مرگ زیر سؤال برده است.

طالبان در پی گسترش پایگاه‌های نظامی و تغییر بافت جمعیتی

طالبان دستور تخلیه چند روستای ولایت پنجشیر را صادر کرده‌اند؛ اقدامی که در ادامه سیاست‌های مشابه در ولایت‌های دیگر افغانستان، نگرانی‌ها درباره تغییر بافت جمعیتی و نقض حقوق غیرنظامیان را افزایش داده است. منابع محلی در پنجشیر تأیید کرده‌اند که طالبان دستور تخلیه روستاهای الوک، استایچه، اسپیانا و دشتک را صادر کرده‌اند. این مناطق به‌عنوان […]

یک جوان زیر شکنجه طالبان در زندان هلمند جان باخت

فلک‌ناز، جوان رنگمال هلمندی، پس از بازداشت توسط استخبارات طالبان و تحمل شکنجه‌های شدید در زندان جان باخت. خانواده‌اش می‌گویند او هیچ بیماری نداشت و عمداً زیر شکنجه کشته شد. طالبان مدعی حمله قلبی‌اند، اما تصاویر جسد آثار شکنجه را نشان می‌دهد. این رویداد نمونه‌ای دیگر از نقض حقوق بشر و مصونیت از مجازات در افغانستان است.

دانشجوی اوزبیک‌تبار افغانستانی در قزاقستان برنده مدال طلای رقابت معتبر علمی شد

کوثر عزیزی، دانشجوی اوزبیک‌تبار افغانستانی از ولایت فاریاب، در رقابت علمی معتبر میان دانشجویان کشورهای عضو جامعه کشورهای مستقل همسود، مقام نخست را کسب کرد. او با دریافت مدال طلا و تندیس طلایی، بار دیگر توانایی‌های علمی خود را به نمایش گذاشت. خانواده‌اش این موفقیت را افتخار بزرگی برای دختران افغانستان دانسته‌اند.

روایت دختری که از مکتب بازماند، اما از امید نه

بسته شدن مکاتب دخترانه در افغانستان، هزاران نوجوان را از حق آموزش محروم کرد و آینده آنان را در ابهام فرو برد. «روشنایی در مسیر من» روایت صادقانه مینه حمیدی، نویسنده جوان افغانستانی و شاگرد مکتب آنلاین گوهر شاد بیگم، از تجربه محرومیت آموزشی، مقاومت خاموش دختران و بازگشت دوباره به مسیر یادگیری در شرایط دشوار است.

خاموشی اینترنت؛ تکرار دردِ بسته شدن دروازه‌های آموزش برای دختران افغانستان

بانو فروغ، دانشجوی خبرنگاری خبرگزاری شانا، در روایت خود از قطع اینترنت، تجربه‌ای شخصی را به یک درد جمعی پیوند می‌زند. او نشان می‌دهد که خاموشی ناگهانی شبکه‌ها برای دختران افغانستانی تنها یک مشکل فنی نیست، بلکه بازتاب همان زخم بسته شدن مکاتب و دانشگاه‌هاست؛ زخمی که امید آموزش و آینده روشن شهروندان افغانستان را در تاریکی فرو می‌برد.