نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
پنج سال پس از سقوط کابل در ۱۵ آگست ۲۰۲۱، افغانستان همچنان درگیر پیامدهای عمیق آن روز است؛ از محرومیت ۲.۴ میلیون دختر از آموزش متوسطه و خاموشی رسانهها تا موج گسترده مهاجرت نخبگان و آوارگی خانوادهها. این گزارش با نگاهی به این بحرانها، میپرسد افغانستان چگونه میتواند بار دیگر بر پایه عدالت و مشارکت مردمی بازسازی شود.
این روایت شخصی، داستان یک سال دوری ناگزیر از افغانستان است؛ از سالهای فعالیت رسانهای زیر فشار و سانسور طالبان تا بستهشدن رسانه و نهاد خیریه، تهدید بازداشت، ترک اجباری کابل و روزهای دشوار مهاجرت. نویسنده در کنار تلخی این تجربه، امید بازگشت به سرزمینی را زنده نگه میدارد که دختران و پسرانش آزادانه آموزش ببینند.
گزارشگران بدون مرز میگوید طالبان طی پنج سال گذشته با وضع مقررات محدودکننده، جرمانگاری انتقاد، اعمال فشار بر خبرنگاران و گسترش سانسور، فضای رسانهای افغانستان را بهشدت محدود کردهاند. این سازمان با توصیف افغانستان بهعنوان «زندان اطلاعات»، خواستار لغو مقررات محدودکننده آزادی مطبوعات شده و از کشورهای میزبان خواسته است در برابر خطر اخراج و بازگرداندن خبرنگاران افغانستانی، از آنان حمایت کنند.
محمد رحمتی، مدیرمسئول تلویزیون تمدن، و محمدرضا احسانی، کارمند این رسانه، پس از حدود یک ماه بازداشت از زندان طالبان آزاد شدند. این دو در پی یورش نیروهای طالبان به دفتر تلویزیون تمدن در کابل بازداشت شده بودند؛ اقدامی که نگرانی نهادهای رسانهای و مدافع آزادی بیان را در پی داشت.
طالبان با آغاز کارزار جمعآوری کتابهای ممنوعه در بامیان، سیاست حذف منابع فکری و مذهبی را وارد مرحلهای تازه کردهاند. این اقدام که کتابهای دینی شیعیان و برخی آثار علمی را نیز هدف قرار میدهد، با انتقاد فعالان فرهنگی روبهرو شده و نگرانیها درباره تشدید محدودیتهای فرهنگی و آموزشی را افزایش داده است.
یک سال از بازداشت شکیب احمد نظری و محمد بشیر هاتف، دو خبرنگار مطرح افغانستان، توسط نیروهای استخبارات و امر به معروف طالبان میگذرد، اما همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت صحی آنان منتشر نشده است. این در حالی است که هر دو به سه سال حبس محکوم شدهاند و دادخواهیهای مکرر خبرنگاران و فعالان حقوق بشر نیز تاکنون نتیجهای در پی نداشته است.
صفحه ما را دنبال کنید
لطفاً برای ادامه، اطلاعات خود را وارد کنید.