نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
سازمان ملل متحد در گزارش تازه خود، افغانستان را پنجمین کشور مرگبار برای کودکان شناخته است.
به گزارش شانا به نقل از روزنامه راه مدنیت؛ سازمان ملل اعلام کرده است که در جریان سال ۲۰۱۹بیش از سه هزار کودک در افغانستان کشته، زخمی و یا معلول شده است.
براساس گزارش سازمان ملل متحد، کودکان در افغانستان درنتیجه درگیریهای مسلحانه، انفجار ماینها و حملات انتحاری کشته و زخمی شدهاند.
سازمان ملل متحد در این گزارش، گروه طالبان را مسوول اصلی تلفات کودکان میداند. در این گزارش بهصراحت آمده است که جنگجویان طالبان عامل کشته شدن یک هزار و ۲۰۰کودک و نیروهای امنیتی عامل کشته شدن یک هزار کودک هستند.
در این گزارش نیز تاکید شده است که گروه تروریستی داعش، مسوول قربانی شدن ۲۴۲کودک است و درعینحال، ۵۵ کودک توسط افراد مسلح ناشناس کشته شدهاند.
طبق این گزارش، ۳۹کودک افغانستانی در جریان درگیریهای مرزی با نیروهای نظامی پاکستان جان باختهاند و عامل جانباختن ۱۴۰کودک دیگر هنوز مشخص نشده است.
با توجه به اینکه میزان تلفات کودکان در افغانستان هنوزهم بلند است؛ اما آسیبپذیری کودکان افغانستان در سال ۲۰۱۹نسبت به سال ۲۰۱۸کاهش یافته است.
کودکان افغانستان در جنگ چندین ساله تلفات بیشماری متقبل شدهاند و تداوم این چالش، یکی از نگرانیهای اصلی نهادهای ملی و بینالمللی بوده است.
شماری از نهادهای بینالمللی در گزارشهای مختلف با ابراز نگرانی اعلام کردهاند که گروههای مسلح و تروریستی از کودکان افغانستان برای تحقق اهداف نظامیشان، سوءاستفاده میکنند.
منابع محلی در شفاخانه حوزهای هرات گزارش دادند که روز پنجشنبه یک پزشک زن در بخش عاجل، هدف توهین و خشونت فیزیکی (سیلی) یکی از اعضای رژیم طالبان قرار گرفته است. این رویداد با اعتراض کادر درمان و سرکوب معترضان توسط نیروهای رژیم همراه شد. در حالی که مسئولان این برخورد را عادی توصیف کردند، نگرانیها از افزایش تهدیدات علیه فعالان سلامت شدت یافته است.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
پژوهش تازه در بریتانیا نشان داد زنستیزی خشونت خانگی را به افراطگرایی پیوند میدهد. در افغانستان تحت طالبان، این چرخه به سیاست رسمی بدل شده؛ زنان از آموزش، کار و حقوق اساسی محروماند و خشونت سیستماتیک زندگیشان را رقتبار ساخته است.
با روز جهانی محو خشونت علیه زنان، این پرسش مطرح است: آیا میتوان پدیدهای را محو کرد که تعریفی واحد ندارد؟ خشونت فراتر از عمل فیزیکی، شامل ساختارهای ناعادلانه بینالمللی و فرهنگی است. در جوامعی مانند افغانستان، خشونت ثواب شمرده میشود. محو آن نیازمند ادبیاتسازی عمیق و تعریف مشترک مصادیق است.
دیدگاه بسته شده است.