نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
یوناما در روز جهانی عدالت اجتماعی تأکید کرده است که محرومیت دختران از آموزش و حذف زنان از اجتماع، افغانستان را از عدالت اجتماعی دور میکند. این دفتر میگوید صلح پایدار زمانی ممکن است که زنان، جوانان، اقوام و افراد دارای معلولیت در تصمیمگیریها سهیم باشند. همزمان، محدودیتهای طالبان و گزارشها درباره قانونیسازی خشونت خانگی نگرانیها را افزایش داده است.
روزنامه تلگراف نوشته است که طالبان در یک قانون ۶۰ صفحهای تازه، لتوکوب زنان توسط همسر را «مجازات تعزیری» تعریف کرده و آن را جرم ندانستهاند. براساس این سند، مردان میتوانند همسران خود را لتوکوب کنند، مشروط بر اینکه آثار شکستگی یا زخم باقی نماند. حتی در موارد جراحت جدی، مجازات حداکثر ۱۵ روز زندان تعیین شده است. این قانون به دادگاهها ابلاغ شده و نگرانیهای گستردهای درباره نهادینهشدن خشونت علیه زنان ایجاد کرده است.
حکومت آلمان اعلام کرده است که روند انتقال شهروندان افغانستان که پیشتر وعده پذیرش دریافت کرده بودند، در مراحل نهایی قرار دارد. به گفته وزارت داخله آلمان، حدود ۲۳۰ نفر از برنامه پذیرش فدرال و نزدیک به ۵۰ کارمند پیشین محلی همراه با خانوادههایشان اکنون در پاکستان منتظر انتقالاند. این در حالی است که آلمان در ماه دسامبر به بیش از ۶۵۰ متقاضی اطلاع داد که دیگر پذیرفته نخواهند شد و تنها کمک مالی دریافت میکنند.
وزارت خارجه پاکستان اعلام کرده است که اسلامآباد در صورت ادامه حملات از خاک افغانستان، «همه گزینهها» را برای مقابله با پناهگاههای گروههای مسلح بررسی میکند. این موضع پس از حمله باجور و کشتهشدن ۱۱ سرباز پاکستانی مطرح شده است. پاکستان میگوید عاملان این حملات در افغانستان حضور دارند، اما طالبان این ادعاها را رد کرده و تأکید میکنند که مشکلات امنیتی پاکستان ریشه داخلی دارد.
منابع محلی در بدخشان میگویند خودکشی یک دختر جوان پس از تجربه خشونت خانوادگی، بازتابدهنده بحرانی عمیقتر در زندگی زنان این ولایت است. محدودیتهای گسترده طالبان، بستهبودن مکاتب دخترانه، نبود حمایت روانی و کاهش دسترسی به عدالت، زمینه افزایش خشونت و ناامیدی را فراهم کرده است. کارشناسان میگویند این وضعیت نشانه فرسایش ساختارهای حمایتی و تشدید آسیبپذیری زنان و دختران است.
احمد سعیدی، تحلیلگر سیاسی و دیپلمات پیشین افغانستان، در واکنش به انتقادها درباره مهاجرت میگوید ترک وطن انتخاب نبود، بلکه نتیجه شرایطی است که امنیت، آزادی و آینده را از استادان و شهروندان گرفت. او تأکید میکند تا زمانی که مکاتب دخترانه بسته است، دانشگاهها آزادی ندارند و تحصیل به بیکاری ختم میشود، دعوت به بازگشت تنها یک شعار سیاسی است، نه یک امکان واقعی.