نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
عبداللطیف نظری، معاون وزارت اقتصاد طالبان، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، لیستی از دستاوردهای اقتصادی و دیپلماتیک این گروه در سال ۱۴۰۳ ارائه کرده است. ادعاهایی مبنی بر ثبات پول ملی، کنترل قیمتها، افزایش صادرات و تقویت روابط با کشورهای همسایه که سوالات جدی را در مورد وضعیت واقعی افغانستان مطرح میکند. ادعاهای مطرح […]
عبداللطیف نظری، معاون وزارت اقتصاد طالبان، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، لیستی از دستاوردهای اقتصادی و دیپلماتیک این گروه در سال ۱۴۰۳ ارائه کرده است. ادعاهایی مبنی بر ثبات پول ملی، کنترل قیمتها، افزایش صادرات و تقویت روابط با کشورهای همسایه که سوالات جدی را در مورد وضعیت واقعی افغانستان مطرح میکند.
ادعاهای مطرح شده توسط طالبان در حالی بیان میشود که افغانستان با بحرانهای متعددی از جمله فقر گسترده، بیکاری، محدودیتهای شدید بر حقوق زنان و نقض حقوق بشر مواجه است. آمارها و گزارشهای نهادهای بینالمللی نیز با ادعاهای طالبان در تناقض است.
بررسی ادعاهای طالبان در مورد دستاوردهایشان در سال ۱۴۰۳ نیازمند توجه به آمار و ارقام نهادهای معتبر بینالمللی است.
در حوزه اقتصاد، علیرغم ادعای ثبات پول ملی و کنترل قیمتها، گزارشهای برنامه جهانی غذا (WFP) و سازمان ملل متحد نشاندهنده افزایش چشمگیر فقر و ناامنی غذایی در افغانستان است، به طوری که میلیونها نفر با گرسنگی شدید دستوپنجه نرم میکنند.
محدودیتهای اعمال شده بر زنان، که نیمی از نیروی کار جامعه را تشکیل میدهند، ضربه مهلکی به اقتصاد کشور وارد کرده و باعث افزایش بیکاری، به ویژه در میان جوانان، شده است.
در حوزه دیپلماسی، با وجود تلاش طالبان برای گسترش روابط با کشورهای همسایه، هیچ کشوری حکومت آنان را به رسمیت نشناخته است و جامعه بینالمللی به رسمیت شناختن آنان را به رعایت حقوق بشر، به ویژه حقوق زنان و اقلیتها، و تشکیل دولتی فراگیر مشروط کرده است.
گزارشهای سازمان ملل متحد و سایر نهادهای بینالمللی حاکی از نقض گسترده حقوق بشر در افغانستان است.
مهاجرت گسترده شهروندان افغانستان، بهویژه جوانان و نخبگان، به کشورهای همسایه و سایر نقاط جهان، نمادی بارز از ناامیدی و عدم اعتماد به آینده در سایه حکومت طالبان است. این پدیده، که ابعاد گوناگونی دارد، با استناد به منابع معتبر قابل بررسی است.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) گزارش میدهد که از زمان تسلط طالبان، صدها هزار نفر از افغانستان آواره شدهاند و تا اواخر سال ۲۰۲۳، بیش از ۸ میلیون افغانستانی در سراسر جهان آواره شدهاند.
کشورهای همسایه، بهویژه ایران و پاکستان، بیشترین تعداد پناهندگان افغانستانی را پذیرفتهاند و تنها در سالهای ۲۰۲۱ تاکنون، بیش از ۲.۳ میلیون افغانستانی به این کشورها مهاجرت کردهاند. سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) نیز افزایش مهاجرت به کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی را گزارش کرده است.
فرار مغزها، با خروج بیش از ۳۵۰ هزار نفر از افراد تحصیلکرده و متخصص از سال ۲۰۲۱، ضربهای سنگین به ظرفیتهای انسانی و توسعهای افغانستان وارد کرده است.
دلایل این مهاجرت شامل ناامنی، ترس از خشونت، محدودیتهای اجتماعی و اقتصادی، بهویژه برای زنان، و عدم اعتماد به آینده است. این مهاجرت گسترده، بحران انسانی در منطقه ایجاد کرده، به اقتصاد افغانستان ضربه زده و چالشهایی برای کشورهای میزبان به وجود آورده است.
منابع محلی در شفاخانه حوزهای هرات گزارش دادند که روز پنجشنبه یک پزشک زن در بخش عاجل، هدف توهین و خشونت فیزیکی (سیلی) یکی از اعضای رژیم طالبان قرار گرفته است. این رویداد با اعتراض کادر درمان و سرکوب معترضان توسط نیروهای رژیم همراه شد. در حالی که مسئولان این برخورد را عادی توصیف کردند، نگرانیها از افزایش تهدیدات علیه فعالان سلامت شدت یافته است.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
فلکناز، جوان رنگمال هلمندی، پس از بازداشت توسط استخبارات طالبان و تحمل شکنجههای شدید در زندان جان باخت. خانوادهاش میگویند او هیچ بیماری نداشت و عمداً زیر شکنجه کشته شد. طالبان مدعی حمله قلبیاند، اما تصاویر جسد آثار شکنجه را نشان میدهد. این رویداد نمونهای دیگر از نقض حقوق بشر و مصونیت از مجازات در افغانستان است.
زن ۳۲ ساله در آقچه جوزجان قربانی قتل ناموسی شد؛ برادرش با سلاح چرهای او را کشت و طالبان انگیزه را «ناموسی» اعلام کردند. این رویداد نمونهای از خشونت ساختاری علیه زنان است؛ پدیدهای که ریشه در مردسالاری، عرفهای قبیلهای و ضعف قانون دارد و با سیاستهای طالبان بیش از پیش تشدید میشود.
دیدگاه بسته شده است.