تحقیر و تهدید ۳۷ استاد دانشگاه تخار توسط اداره امر به معروف

ریاست امر به معروف رژیم طالبان در تخار با احضار ۳۷ تن از اساتید دانشگاه، آنان را ملزم به رعایت معیارهای ظاهری و گذاشتن ریش مطابق با سنت کرد. در این نشست که با حضور رئیس دانشگاه برگزار شد، از اساتید تعهد کتبی اخذ گردید که دستورات این اداره را اجرا کنند. برخی اساتید این رویکرد را مانع تمرکز بر فعالیت‌های علمی می‌دانند.

ریاست امر به معروف رژیم طالبان در ولایت تخار با ارسال مکتوبی رسمی، ۳۷ تن از اساتید و کارمندان دانشگاه این ولایت را برای پاسخگویی احضار و آنان را ملزم به رعایت معیارهای ظاهری مورد نظر این اداره کرد. این اقدام که با همراهی ریاست دانشگاه صورت گرفت، با واکنش‌های متفاوتی در محیط آکادمیک روبرو شده است.

در حالی که نهادهای آموزشی افغانستان تحت کنترل طالبان با چالش‌های ساختاری متعددی روبرو هستند، تمرکز بر پوشش و ظاهر اساتید به یکی از موضوعات محوری در روابط میان ادارات اجرایی و دانشگاه‌ها تبدیل شده است. احضار هم‌زمان ده‌ها استاد دانشگاه تخار به دفتر امر به معروف، نشان‌دهنده جدیت این اداره در تطبیق دستورات مربوط به سنت و شعایر دینی در محیط‌های علمی است.

بر اساس اطلاعات واصله، روز شنبه ۶ جدی ۱۴۰۴، مکتوبی حاوی اسامی ۳۷ تن از اساتید به دانشگاه تخار ارسال شد که خواستار حضور آنان در ریاست امر به معروف بود. روز دوشنبه، مولوی سایس، رئیس دانشگاه، این افراد را با یک موتر «کاستر» به محل مربوطه اعزام کرد. اساتید پس از چندین ساعت انتظار، با رئیس این اداره دیدار کردند.

در این نشست، رئیس امر به معروف با لحنی قاطع بر لزوم پیروی از سنت در اصلاح صورت تأکید کرده و به اساتید هشدار داد که عدم پایبندی به این دستورات می‌تواند منجر به انفکاک آنان از وظیفه شود. این جلسه با اخذ تعهد کتبی و تضمین مبنی بر گذاشتن ریش به پایان رسید.

دانشگاه تخار طی چهار سال اخیر تغییرات مدیریتی گسترده‌ای را تجربه کرده و هم‌اکنون توسط فردی با پیشینه تحصیلات در مدرسه‌های دینی اداره می‌شود. پیش از این نیز گزارش‌هایی مبنی بر برگزاری جلسات تشریحی فرامین رهبری رژیم طالبان برای دانشجویان در تالار دانشگاه منتشر شده بود.

برخی اساتید معتقدند تمرکز بر این مسائل ظاهری، بر روند پژوهش و فعالیت‌های علمی سایه افکنده و انگیزه کادرهای متخصص را برای ادامه همکاری کاهش داده است؛ به طوری که برخی تدریس را رها کرده و به مشاغل آزاد روی آورده‌اند.

تقابل میان رویکردهای سنتی اداره امر به معروف و استانداردهای رایج آکادمیک، محیط‌های علمی افغانستان را در وضعیت دشواری قرار داده است که تداوم آن می‌تواند بر آینده تخصص‌گرایی در این کشور تأثیرگذار باشد.