نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
جنبش شنبههای ارغوانی در ولایتهای بلخ، هرات، تخار و کابل بهمناسبت پانزدهمین سالروز پیروزی طالبان، با انتشار بیانیهای و آتشزدن تصاویر رهبران این گروه، وضعیت افغانستان را دچار بحرانهای چندلایه سیاسی، اقتصادی و حقوقبشری دانست و خواستار محاکمه رهبران طالبان در دیوان بینالمللی کیفری، پایان عادیسازی روابط با طالبان و توقف سرکوب سیستماتیک زنان شد.
قطعنامه «روز سیاه افغانستان» بازتاب اراده جمعی نهادهای مدنی و زنان افغانستان برای پایان دادن به سکوت جهانی در برابر پنج سال سرکوب طالبان است. این سند با طرح خواستههای مشخص، از جامعه بینالمللی میخواهد آپارتاید جنسیتی را به رسمیت بشناسد و مسیر پاسخگویی و عدالت را برای مردم افغانستان هموار سازد.
«جبهه مقاومت ملی» با انتشار اعلامیهای مسئولیت حمله به خودروی حامل عبدالرحمان منصور، شهردار رژیم طالبان در فیضآباد بدخشان را برعهده گرفت و از کشتهشدن او و محافظانش خبر داد. این حادثه ناشی از انفجار ماین مغناطیسی در نزدیکی مقام ولایت رخ داده است، اما مقامات محلی رژیم طالبان تا کنون در اینباره سکوت کردهاند.
درگیری شدید میان طالبان و افراد فرمانده ناراضی در بدخشان بار دیگر آتش ناامنی را در شمال سوزانده است. استفاده رژیم طالبان از چرخبالهای جنگی در مناطق مسکونی و حملات هوایی به بازار ولسوالی نسی، نقض آشکار حقوق شهروندان است.
پانزده آگست ۲۰۲۱ برای بسیاری از مردم افغانستان تنها روز سقوط کابل نبود؛ روزی بود که امید یک نسل در میان ازدحام خیابانها، فرار مردم و خاموشی ناگهانی یک نظام فرو ریخت. پنج سال بعد، خاطره آن روز همچنان زنده است؛ خاطره نسلی که در چند ساعت، دانشگاه، کار، امنیت و رؤیای آیندهای بهتر را از دست داد.
عباس کوثری، روزنامهنگار، در روایتی از سقوط مزارشریف در ۱۷ و ۱۸ اسد ۱۳۷۷، از کشتار گسترده مردان هزاره، تلاشی خانهبهخانه طالبان و روزهای پرهراس پس از سقوط شهر میگوید. او خاطرات خود از پناه گرفتن در خانه، حضور نیروهای طالبان در همسایگی و نقش یک چوکیدار در جلوگیری از تلاشی خانهشان را با جزئیاتی تکاندهنده روایت میکند.
صفحه ما را دنبال کنید
لطفاً برای ادامه، اطلاعات خود را وارد کنید.