نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
مربی تیم والیبال دختران یک دبیرستان در شهر سانتانا در جنوب کالیفرنیا اتهام رابطه جنسی با بازیکنانش را پذیرفت و به جرم خود اعتراف کرد، این دختران نوجوان زیر سن قانونی بودند. به گزارش خبرگزاری شانا به نقل از صدای آمریکا، عمر روهاس در جریان بازجویی تأیید کرد که با بازیکنان این تیم رابطه جنسی […]
مربی تیم والیبال دختران یک دبیرستان در شهر سانتانا در جنوب کالیفرنیا اتهام رابطه جنسی با بازیکنانش را پذیرفت و به جرم خود اعتراف کرد، این دختران نوجوان زیر سن قانونی بودند.
به گزارش خبرگزاری شانا به نقل از صدای آمریکا، عمر روهاس در جریان بازجویی تأیید کرد که با بازیکنان این تیم رابطه جنسی داشته و از آنها سوءاستفاده کرده است. پلیس، این مربی جوان را ماه اوت سال گذشته بازداشت کرد و به همین علت این دوران از میزان محکومیت نهایی او کسر خواهد شد.
سخنگوی پلیس سانتانا با تأیید این خبر گفت که عمر روهاس در سال ۲۰۱۵ با چهار دختر ۱۵ تا ۱۷ ساله رابطه داشته و آنها را آزار و اذیت جنسی کرده است. به گفته پلیس او به بهانههای مختلف این دختران را از کلاس درس یا جلسههای تمرینی به مخفیگاههای خود در دبیرستان میبرد و از آنها سوءاستفاده میکرد.
عمر روهاس تا اطلاع ثانوی از کار معلق شده و مدیران دبیرستان و مسئولین آموزشی منطقه در انتظار محاکمه او به جرم سوءاستفاده از موقعیت و برقراری رابطه جنسی با نوجوانان زیر سن قانونی هستند.
او احتمالا به تحمل چندین سال زندان محکوم خواهد شد.
منابع محلی در شفاخانه حوزهای هرات گزارش دادند که روز پنجشنبه یک پزشک زن در بخش عاجل، هدف توهین و خشونت فیزیکی (سیلی) یکی از اعضای رژیم طالبان قرار گرفته است. این رویداد با اعتراض کادر درمان و سرکوب معترضان توسط نیروهای رژیم همراه شد. در حالی که مسئولان این برخورد را عادی توصیف کردند، نگرانیها از افزایش تهدیدات علیه فعالان سلامت شدت یافته است.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
بانو فروغ، دانشجوی خبرنگاری خبرگزاری شانا، در روایت خود از قطع اینترنت، تجربهای شخصی را به یک درد جمعی پیوند میزند. او نشان میدهد که خاموشی ناگهانی شبکهها برای دختران افغانستانی تنها یک مشکل فنی نیست، بلکه بازتاب همان زخم بسته شدن مکاتب و دانشگاههاست؛ زخمی که امید آموزش و آینده روشن شهروندان افغانستان را در تاریکی فرو میبرد.
جنبش فانوس آزادی در روز جهانی حقوق بشر هشدار داد که زنان افغانستان زیر سلطه طالبان با شدیدترین محرومیتها روبهرو اند؛ از آموزش و کار محروم شده، استقلال اقتصادیشان تضعیف گردیده و آزادی رفتوآمدشان محدود شده است. این جنبش از جامعه جهانی خواست با فشارهای سیاسی و حقوقی، از کرامت انسانی زنان دفاع کرده و زمینههای حمایت و پناهجویی فراهم سازد.
دیدگاه بسته شده است.