نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در حالی که افغانستان تحت حاکمیت طالبان با بحرانهای پیچیده اقتصادی، اجتماعی و امنیتی دست و پنجه نرم میکند، مقامهای این گروه، تبلیغات منفی را عامل اصلی تشدید مهاجرت جوانان افغانستانی میدانند. این ادعا، در پس پردهی انکار واقعیتهای تلخ، تلاشی برای فرار از مسئولیت و سرپوش گذاشتن بر عملکرد ناکارآمد طالبان است. عبداللطیف نظری، […]
در حالی که افغانستان تحت حاکمیت طالبان با بحرانهای پیچیده اقتصادی، اجتماعی و امنیتی دست و پنجه نرم میکند، مقامهای این گروه، تبلیغات منفی را عامل اصلی تشدید مهاجرت جوانان افغانستانی میدانند. این ادعا، در پس پردهی انکار واقعیتهای تلخ، تلاشی برای فرار از مسئولیت و سرپوش گذاشتن بر عملکرد ناکارآمد طالبان است.
عبداللطیف نظری، معاون وزارت اقتصاد طالبان، با طرح ادعای تبلیغات منفی، در واقع به جای پذیرش واقعیتهای موجود، انگشت اتهام را به سوی رسانهها و بازیگران بینالمللی نشانه میرود. او در حالی از جنگهای نیابتی، رقابت قدرتهای بزرگ و تحریمهای اقتصادی سخن میگوید که سیاستهای داخلی و خارجی خود طالبان، نقش بسزایی در وخامت اوضاع اقتصادی و اجتماعی افغانستان داشته است.
محدودیتهای شدید اعمال شده بر زنان و دختران، نقض گستردهی حقوق بشر، سرکوب آزادی بیان و عدم توجه به نیازهای اساسی مردم، از جمله عواملی هستند که موجب ناامیدی و ترس در میان جوانان افغانستانی شده و آنان را به مهاجرت ترغیب میکند.
طالبان در حالی از تلاش برای کاهش وابستگی به کمکهای خارجی سخن میگویند که عملکردشان، مانع جذب سرمایهگذاریهای خارجی و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار شده است. وعدههای توخالی اشتغالزایی و توسعه زیرساختها، نمیتواند جایگزین سیاستهای شفاف و پاسخگو، و احترام به حقوق و آزادیهای اساسی مردم شود.
در این شرایط، مهاجرت جوانان افغانستانی، نه تنها ناشی از تبلیغات منفی، بلکه پاسخی ناگزیر به شرایط غیرقابل تحمل حاکم بر کشور است. نسل جوان افغانستانی، با کولهباری از ناامیدی و ترس، به دنبال آیندهای روشنتر در خارج از مرزهاست.
رفتار نادرست برخی همسایگان با مهاجرین افغانستان، در حالی ادامه دارد که این مردم بهدلیل جنگ، ناامنی و بحرانهای انسانی ناچار به ترک سرزمین خود شدهاند. برخوردهای غیرقانونی، اخراجهای اجباری و بیاحترامیهای مکرر، نقض آشکار اصول حقوق بشر و تعهدات بینالمللی است و ضرورت اقدام فوری نهادهای جهانی را بیش از پیش برجسته میکند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
فدراسیون بینالمللی مدافعان حقوق بشر در تبعید به مناسبت روز جهانی مهاجران با انتشار اعلامیهای رسمی، مهاجرت را پیامد نقض حقوق بشر دانست و اخراجهای اجباری را نقض آشکار قوانین بینالمللی عنوان کرد. این نهاد با ابراز نگرانی از وضعیت مهاجران افغان در کشورهای همسایه، خواستار توقف فوری بازگرداندن اجباری و تضمین حمایت واقعی از پناهجویان شد.
مقامهای محلی سوئیس پس از مرگ یک جوان مهاجر افغانستانی، به دلیل نبود بستگان یا نماینده قانونی، تصمیم به سوزاندن جسد او گرفتند؛ اقدامی که موجی از واکنشها و نگرانیها برانگیخت. این رویداد بار دیگر بحران بیپناهی مهاجران، فروپاشی خدمات کنسولی و سکوت نمایندگیهای سیاسی افغانستان را برجسته ساخته و کرامت انسانی شهروندان مهاجر را حتی پس از مرگ زیر سؤال برده است.
دیدگاه بسته شده است.