نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
یوناما در نظرسنجی ماه اپریل خود به این نتیجه رسیده است که تنها چهار درصد از مردم افغانستان خواستار به رسمیتشناسی رژیم طالبان هستند.
براساس این نظرسنجی، ۴۵ درصد نظردهندگان گفتهاند برای بهبود وضعیت زنان، جامعه جهانی باید زمینه گفتوگوی مستقیم آنها با طالبان را فراهم کند.
دفتر نمایندگی ملل متحد در افغانستان برای تهیه این آمار، با ۸۸۸ زن در ۳۳ ولایت و ۶۴ مرد در ۱۴ ولایت گفتوگو کرده است. این گزارش چهارشنبه سوم اسد در صفحه ایکس یوناما بازنشر شده است.
برپایه این نظرسنجی، ۸۰ درصد زنان گفتهاند که در خلال سه ماه هیچگونه تعاملی با مسئولان طالبان نداشتهاند و ۱۶ درصد آنها گفتند که این اتفاق برایشان افتاده است.
دستکم ۵۳ درصد مردان گفتهاند که در بازه زمانی سه ماه، دستکم یکبار با مقامات محلی گروه طالبان ملاقات کردهاند.
تنها دو درصد زنان گفتهاند که نفوذ «خوب» یا «کامل» بر روندهای تصمیمگیری در جامعه دارند، این رقم در مورد مردان ۱۸ درصد است. زنان تصریح کردند که از نشستهای عمومی حذف شدهاند و قادر نیستند با مقامات محلی طالبان مستقیما درباره مشکلات خود گفتوگو کنند.
در نظرسنجی یوناما همچنین آمده است که تنها سه تا هفت درصد زنان به مکانیسمهای رسمی و غیررسمی حل اختلافات دسترسی دارند. در مقابل، ۵۰ درصد مردان از این مکانیسمها بهرهمند هستند.
۶۴ درصد زنان شرکتکننده در این نظرسنجی گفتهاند که وقتی در خانه تنها بمانند، «اصلا» احساس امنیت نمیکنند. این رقم در مورد مردان دو درصد است. مردان گفتهاند هنگامی که با یک عضو زن خانواده از خانه بیرون میشوند، احساس امنیت کمتری میکنند.
در نظرسنجی یوناما، زنان و مردان از جامعه جهانی خواستند که مکانیسمهای رسمی را برای تضمین مشارکت زنان در نشستهای بینالمللی مربوط به آینده افغانستان ایجاد کند.
به باور نظردهندگان، این امر میتواند با اختصاص سهمیه ۵۰ درصدی هیئتهای افغانستانیها برای زنان، حضور زنان در هرگونه میز گفتوگوی مربوط به افغانستان و یا هم با تشکیل یک نهاد مشورتی زنان برای جامعه جهانی تحقق یابد.
گزارش روزنامه «داون نیوز» نشان میدهد که پس از انسداد مرز افغانستان در ۱۱ اکتبر، میزان حملات تروریستی در پاکستان کاهش یافته است. طبق این آمار، حملات در ماه نوامبر ۹ درصد و در دسامبر ۲۰۲۵ حدود ۱۷ درصد نسبت به ماههای پیشین افت داشته است.
منابع محلی در شفاخانه حوزهای هرات گزارش دادند که روز پنجشنبه یک پزشک زن در بخش عاجل، هدف توهین و خشونت فیزیکی (سیلی) یکی از اعضای رژیم طالبان قرار گرفته است. این رویداد با اعتراض کادر درمان و سرکوب معترضان توسط نیروهای رژیم همراه شد. در حالی که مسئولان این برخورد را عادی توصیف کردند، نگرانیها از افزایش تهدیدات علیه فعالان سلامت شدت یافته است.
سعید موسوی در این یادداشت انتقادی، ظهور رژیم طالبان را نه یک حادثه، بلکه واکنش ناگزیر جامعه به دههها آزادی نمایشي و فساد ساختاری جمهوریت قلمداد میکند. وی معتقد است وقتی مفاهیم مدرن بدون ریشههای فرهنگی و اخلاقی تحمیل شوند، استبداد به پناهگاهی برای خستگان بدل میشود. این متن دعوتی است به فراتر رفتن از دوگانههای کاذب برای یافتن راهی اصیل.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
دیدگاه بسته شده است.