نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
کمیساریای عالی سازمان ملل هشدار داده است که منابع مالی برای کمک به مهاجران افغانستانی بازگشته از ایران و پاکستان رو به پایان است. تا تاریخ ۱۷ آگست ۲۰۲۵، بیش از ۱.۷ میلیون مهاجر افغانستان به کشور بازگشتهاند؛ بسیاری از آنان بدون سرپناه، خدمات اولیه و چشمانداز روشن برای آینده.
در سال جاری، افغانستان شاهد موج گستردهای از بازگشت مهاجران افغانستان از کشورهای همسایه بوده است. بر اساس آمار رسمی کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان (UNHCR)، تا ۱۷ آگست ۲۰۲۵، بیش از ۱,۷۰۰,۰۰۰ مهاجر افغانستان از ایران و پاکستان به کشور بازگشتهاند. از این میان، بیش از ۱,۱۰۰,۰۰۰ نفر از ایران و حدود ۶۰۰,۰۰۰ نفر از پاکستان وارد افغانستان شدهاند؛ بخش قابل توجهی از آنان بهصورت اجباری یا تحت فشار اخراج شدهاند.
کمیساریا اعلام کرده که بودجه کمکرسانی به این جمعیت رو به پایان است و در صورت عدم تأمین منابع جدید، ارائه خدمات حمایتی از جمله سرپناه اضطراری، مراقبتهای بهداشتی، آب آشامیدنی و کمکهای غذایی متوقف خواهد شد.
در کابل، افزایش تقاضا برای مسکن باعث دو برابر شدن قیمت اجارهها شده و بسیاری از خانوادههای بازگشتی در مناطق غیررسمی و فاقد زیرساختهای اولیه اسکان یافتهاند. همزمان، کاهش شدید سطح آبهای زیرزمینی و خشک شدن نیمی از چاهها، دسترسی به آب سالم را به چالش کشیده است.
سازمان ملل هشدار داده که ادامه این روند میتواند به تشدید بحران انسانی، افزایش نارضایتیهای اجتماعی و بیثباتی در مناطق شهری منجر شود.
جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات بلوچستان، هشدار داد که ارتش ۳۰۰ هزار نفری و پشتونمحور رژیم طالبان، تهدیدی جدی برای پاکستان و اقوام غیرپشتون است. او با تأکید بر لزوم مهار جاهطلبیهای نظامی این گروه، ساختار تکقومیتی آن را غیرقابلقبول خواند. رژیم طالبان با اختصاص ۶۰ درصد بودجه سال ۲۰۲۵ به امور نظامی، در صدد توسعه ماشین جنگی خود است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
رفتار نادرست برخی همسایگان با مهاجرین افغانستان، در حالی ادامه دارد که این مردم بهدلیل جنگ، ناامنی و بحرانهای انسانی ناچار به ترک سرزمین خود شدهاند. برخوردهای غیرقانونی، اخراجهای اجباری و بیاحترامیهای مکرر، نقض آشکار اصول حقوق بشر و تعهدات بینالمللی است و ضرورت اقدام فوری نهادهای جهانی را بیش از پیش برجسته میکند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
https://shorturl.fm/CvVoj