نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
بیش از ۲۰۰ خانواده پناهجوی افغانستانی در اسلامآباد، پس از اخراج از محل سکونتشان، در پارکهای عمومی اطراف دفاتر دولتی خیمههای اعتراضی برپا کردهاند. این خانوادهها شامل زنان باردار، کودکان و سالمنداناند و در شرایط دشوار بدون دسترسی به خدمات اولیه زندگی میکنند.
به گزارش منابع محلی، این خانوادهها که اخیراً از خانههای اجارهای و خوابگاههای غیررسمی در پایتخت پاکستان بیرون رانده شدهاند، اکنون بیش از سه هفته است در فضای باز زندگی میکنند. نبود سرپناه مناسب، غذای کافی، خدمات صحی و امنیت، وضعیت آنها را بحرانیتر کرده است.
بخش بزرگی از این پناهجویان مدارک قانونی اقامت در پاکستان دارند؛ از جمله حدود ۱.۳ میلیون نفر با کارت ثبت پناهندگی و ۷۵۰ هزار نفر با کارت هویت افغانستانی که از سوی دولت پاکستان صادر شده است. با این حال، دولت پاکستان اعلام کرده که از اول ۱۰ سنبله ۱۴۰۴ برنامهای برای اخراج تدریجی پناهجویان افغانستانی، حتی افراد دارای مدارک معتبر، آغاز خواهد شد.
یکی از پناهجویان معترض در گفتوگو با رسانهها اظهار داشت: «ما با کودکان و زنان باردار در این خیمهها زندگی میکنیم، اما هیچ نهادی به ما رسیدگی نکرده است. کمیساریای عالی سازمان ملل وعده داده بود از ما حمایت کند، اما تاکنون هیچ بازدیدی نکردهاند.»
گزارشها حاکی است که بخشی از این خانوادهها از جامعه هزارهاند که در افغانستان با تهدیدهای امنیتی جدی مواجه هستند. پناهجویان میگویند فشارهای پولیس پاکستان و تهدید به بازداشت، آنها را مجبور به ترک خانهها و برپایی خیمههای اعتراضی کرده است.
در مقابل، مقامات پاکستانی ادعا کردهاند که روند بازگشت پناهجویان «داوطلبانه» بوده و هیچ اجباری در کار نیست. با این حال، وزارت اطلاعات پاکستان تاکنون به پرسشهای رسانهها درباره اتهام فشار بر پناهجویان پاسخ رسمی نداده است.
اعتراض پناهجویان افغانستانی در اسلامآباد بار دیگر توجه افکار عمومی را به وضعیت مبهم بیش از دو میلیون مهاجر افغانستانی در پاکستان جلب کرده است. در حالی که خانوادههای پناهجو از نبود حمایت بینالمللی و فشارهای محلی شکایت دارند، دولت پاکستان بر ادامه طرح اخراج تدریجی پافشاری میکند؛ روندی که میتواند به بحران انسانی تازهای در منطقه دامن بزند.
سخنگوی وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد اسلامآباد به انتخاب مردم افغانستان احترام گذاشته و آماده همکاری با هر دولتی، از جمله رژیم طالبان است. وی با اشاره به اینکه ۷۰ درصد حملات تروریستی در پاکستان منشأ خارجی دارد، از مقامات کابل خواست به مسئولیتهای بینالمللی خود عمل کرده و مانع استفاده تروریستها از خاک افغانستان شوند.
جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات بلوچستان، هشدار داد که ارتش ۳۰۰ هزار نفری و پشتونمحور رژیم طالبان، تهدیدی جدی برای پاکستان و اقوام غیرپشتون است. او با تأکید بر لزوم مهار جاهطلبیهای نظامی این گروه، ساختار تکقومیتی آن را غیرقابلقبول خواند. رژیم طالبان با اختصاص ۶۰ درصد بودجه سال ۲۰۲۵ به امور نظامی، در صدد توسعه ماشین جنگی خود است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
دیدگاه بسته شده است.