نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
یوناما در نظرسنجی ماه اپریل خود به این نتیجه رسیده است که تنها چهار درصد از مردم افغانستان خواستار به رسمیتشناسی رژیم طالبان هستند.
براساس این نظرسنجی، ۴۵ درصد نظردهندگان گفتهاند برای بهبود وضعیت زنان، جامعه جهانی باید زمینه گفتوگوی مستقیم آنها با طالبان را فراهم کند.
دفتر نمایندگی ملل متحد در افغانستان برای تهیه این آمار، با ۸۸۸ زن در ۳۳ ولایت و ۶۴ مرد در ۱۴ ولایت گفتوگو کرده است. این گزارش چهارشنبه سوم اسد در صفحه ایکس یوناما بازنشر شده است.
برپایه این نظرسنجی، ۸۰ درصد زنان گفتهاند که در خلال سه ماه هیچگونه تعاملی با مسئولان طالبان نداشتهاند و ۱۶ درصد آنها گفتند که این اتفاق برایشان افتاده است.
دستکم ۵۳ درصد مردان گفتهاند که در بازه زمانی سه ماه، دستکم یکبار با مقامات محلی گروه طالبان ملاقات کردهاند.
تنها دو درصد زنان گفتهاند که نفوذ «خوب» یا «کامل» بر روندهای تصمیمگیری در جامعه دارند، این رقم در مورد مردان ۱۸ درصد است. زنان تصریح کردند که از نشستهای عمومی حذف شدهاند و قادر نیستند با مقامات محلی طالبان مستقیما درباره مشکلات خود گفتوگو کنند.
در نظرسنجی یوناما همچنین آمده است که تنها سه تا هفت درصد زنان به مکانیسمهای رسمی و غیررسمی حل اختلافات دسترسی دارند. در مقابل، ۵۰ درصد مردان از این مکانیسمها بهرهمند هستند.
۶۴ درصد زنان شرکتکننده در این نظرسنجی گفتهاند که وقتی در خانه تنها بمانند، «اصلا» احساس امنیت نمیکنند. این رقم در مورد مردان دو درصد است. مردان گفتهاند هنگامی که با یک عضو زن خانواده از خانه بیرون میشوند، احساس امنیت کمتری میکنند.
در نظرسنجی یوناما، زنان و مردان از جامعه جهانی خواستند که مکانیسمهای رسمی را برای تضمین مشارکت زنان در نشستهای بینالمللی مربوط به آینده افغانستان ایجاد کند.
به باور نظردهندگان، این امر میتواند با اختصاص سهمیه ۵۰ درصدی هیئتهای افغانستانیها برای زنان، حضور زنان در هرگونه میز گفتوگوی مربوط به افغانستان و یا هم با تشکیل یک نهاد مشورتی زنان برای جامعه جهانی تحقق یابد.
انجمن ندای نوین زن افغان در روز جهانی حقوق بشر با انتقاد از سکوت جامعه جهانی، محرومیت زنان و دختران افغانستان از آموزش، کار و زندگی آزادانه را برجسته ساخت. این انجمن تأکید کرد که حقوق بشر زمانی معنا دارد که زنان افغانستان نیز انسان شمرده شوند و خواستار اقدام عملی و الزامآور برای حمایت از شهروندان افغانستان شد.
روز جهانی حقوق بشر در افغانستان، زیر سلطه طالبان، بهجای جشن آزادی و کرامت انسانی، یادآور محرومیت زنان از تحصیل، کار و حضور اجتماعی است. قوانین تبعیضآمیز طالبان، میلیونها زن را به زندانیان جنسیتی بدل کرده و آینده کشور را به تاریکی کشانده است؛ آپارتاید جنسیتی آشکار که جهان نباید در برابر آن سکوت کند.
پژوهش تازه در بریتانیا نشان داد زنستیزی خشونت خانگی را به افراطگرایی پیوند میدهد. در افغانستان تحت طالبان، این چرخه به سیاست رسمی بدل شده؛ زنان از آموزش، کار و حقوق اساسی محروماند و خشونت سیستماتیک زندگیشان را رقتبار ساخته است.
سازمان «حق و عدالت» با نامهای اضطراری از دولت پاکستان خواستار توقف فوری اخراج اجباری زنان فعال حقوق بشر افغانستان شد. این زنان به دلیل فعالیتهای مدنی از آزار طالبان گریختهاند و بازگرداندنشان تهدیدی مستقیم علیه جان آنهاست. آمار داده که ۵ زن اخراج شده و صدها نفر دیگر در خطرند و رونوشت نامه را به وزارتخانههای کلیدی پاکستان ارسال کرده است.
دیدگاه بسته شده است.