نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
اعمال محدودیتهای شدید بر مراسم نیمهشعبان در کابل توسط رژیم طالبان، واکنشهای تندی را برانگیخته است. عالمان دینی همچون معتمدی و پیغامی، این اقدامات را مغایر با وحدت و عدالت اسلامی میدانند. دکتر ناصری، جامعهشناس نیز هشدار میدهد که حذف نمادهای مذهبی بخشی از پروژه یکدستسازی هویت است که به نارضایتیهای اجتماعی دامن میزند.
فعالان حقوق بشر و جنبشهای اعتراضی افغانستان کارزاری یکهفتهای را برای مبارزه همزمان با آپارتاید جنسیتی علیه زنان و آپارتاید زبانی علیه فارسیدری آغاز کردند. این کارزار با تأکید بر همافزایی این دو جنایت توسط رژیم طالبان، از جامعه جهانی و سازمان ملل میخواهد تا با فشار مؤثر، این رژیم را در قبال جنایات ضدبشری پاسخگو سازند.
جبهه مقاومت ملی افغانستان با انتشار بیانیهای، رژیم طالبان را به بیحرمتی به پیکر یکی از نیروهای خود به نام شهید ظفر متهم کرد. این جبهه با «جنایت جنگی» خواندن این اقدام، از جامعه جهانی خواست تا این رفتار ضدانسانی را محکوم کنند. در اعلامیه تأکید شده است که چنین اعمالی نشاندهنده سقوط اخلاقی و شکست مشروعیت رژیم فعلی است.
عنوانی که جامعه به یک مرگ خشونتبار اختصاص میدهد، لزوماً تابعی از احکام رسمی یا باورهای دینی نیست. در جغرافیایی که قدرت همواره با حذف و خشونت گره خورده، واکاوی مرگ دکتر نجیبالله و تبدیل شدن او به یک نماد اخلاقی، نیازمند بازخوانی دقیقِ نسبت میان کارنامه امنیتی، سیاست آشتی ملی و پیامدهای فروپاشی نظم سیاسی است.
در پی قتل هدفمند سه تن از پیروان مذهب اسماعیلیه در بدخشان و تخار و بازداشت جمعی از پیروان مذهب جعفری در کابل توسط وزیر عدلیه رژیم طالبان، نگرانیها از تشدید برخورد با اقلیتهای مذهبی بالا گرفته است. این حوادث که آخرین مورد آن شام ۱۲ جدی رخ داد، نشاندهنده ناتوانی یا بیمیلی رژیم در تأمین امنیت پیروان سایر مذاهب است.
نهادهای حقوقبشری و جنبشهای اعتراضی با صدور بیانیهای مشترک، ترور هدفمند جنرال اکرامالدین سریع و دکروال الماس را در خارج از مرزها بهشدت محکوم کردند. آنان این جنایات را بخشی از سیاست حذف فیزیکی مخالفان توسط رژیم طالبان دانسته و نسبت به ناامنی جانی پناهندگان نظامی هشدار دادند. معترضان خواستار شناسایی عاملان و توقف فوری اخراج نظامیان به داخل افغانستان شدند.