نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
افغانستان زیر حاکمیت طالبان با یکی از شدیدترین بحرانهای سوءتغذیه تاریخ خود روبهرو است. برنامه جهانی غذا میگوید جان چهار میلیون کودک در معرض خطر مستقیم قرار دارد و دو سوم جمعیت کشور در وضعیت بحرانی گرسنگی زندگی میکنند. کاهش کمکهای جهانی، فروپاشی اقتصادی، خشکسالی، زلزلههای ویرانگر و بازگشت میلیونی مهاجران، این بحران را تشدید کرده و نظام سلامت ناتوان از پاسخگویی است.
منابع محلی در پکتیکا میگویند یک فرمانده پیشین پلیس بهنام کتوازی، که پس از چهار سال مهاجرت برای دیدار خانوادهاش برگشته بود، شام گذشته در برابر خانهاش توسط افراد مسلح ناشناس به قتل رسیده است. این رویداد در حالی رخ میدهد که یوناما گزارش داده طی سه ماه اخیر سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۴ نظامی پیشین پس از بازگشت به کشور کشته شدهاند و شهروندان طالبان را مسئول این قتلها میدانند.
روز جهانی زبان مادری امسال در شرایطی در افغانستان گرامی داشته میشود که بسیاری از زبانهای کشور، بهویژه فارسی، اوزبیکی، ترکمنی و زبانهای محلی، زیر فشار سیاستهای زبانی طالبان قرار گرفتهاند. در حالیکه حکومت پیشین گامهایی برای حمایت از چندزبانی برداشته بود، اکنون حذف ساختاری و محدودیتهای فرهنگی نگرانیها را درباره آینده تنوع زبانی و هویت جمعی افغانستان افزایش داده است.
بانو فروغ کریمی، نویسنده افغانستانیالاصل مقیم هالند، با رمان «در چشمانم ابرها را حمل میکنم» برنده جایزه کتابفروشان هالند در سال ۲۰۲۶ شد. هیأت داوران این اثر را «دلخراش، فوری و ساختاریافته» توصیف کردهاند و گفتهاند کریمی توانسته به پناهندهگان صدا ببخشد. این جایزه امسال شامل پنج هزار یورو پول نقد نیز میشود.
دکتر سید عبدالقیوم سجادی، نماینده پیشین غزنی و استاد دانشگاه، در یادداشتی تازه گفته است که عصبیت قومی و نفرتپراکنی مذهبی جامعه افغانستان را در شرایط دشوار کنونی بهسوی فروپاشی اجتماعی میبرد. او تأکید کرده است که مردم بیش از هر زمان دیگر نیازمند همدلی، مهربانی و همگراییاند و اختلافافکنی میان اقوام و درون جامعه شیعه، مغایر ارزشهای انسانی و اسلامی است. سجادی خواستار مبارزه با نفرتپراکنی و تقویت گفتمان وحدت شده است.
ادبیات داستانی افغانستان، با وجود پشتوانهای غنی از تاریخ و فرهنگ، همچنان درگیر ضعفهایی است که مانع از شکوفایی ظرفیتهای واقعی آن شده است. موسی مهربان در یادداشتی انتقادی، از کمبود عمق، تخیل و شخصیتپردازی در بسیاری از آثار میگوید؛ آثاری که بهجای خلق معنا و تجربه، اغلب تصویری سنگین و یأسآلود ارائه میکنند. او با این حال، به نسل جوان نویسندگان امید دارد.