نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
آرزو نیروی محرک زندگی انسان و سرچشمه تلاش و پیشرفت اوست، اما زمانی که از تعادل خارج شود و جای قناعت را بگیرد، به حسرتی فرساینده تبدیل میشود. این حسرت، انسان را از لذت لحظه حال محروم کرده و در مقایسههای بیپایان گرفتار میسازد. نوشتار حاضر به بررسی مرز باریک میان آرزوی سازنده و حسرت ویرانگر میپردازد.
همزمان با موضعگیریهای اخیر اشرف غنی درباره تحولات افغانستان، کارزار «بابا غنی برگرد» در شبکههای اجتماعی بحثهای گستردهای را برانگیخته است. در حالیکه برخی آن را نشانه حمایت بخشی از جامعه میدانند، گروهی دیگر معتقدند این موج مجازی میتواند بخشی از یک سناریوی سیاسی با اهدافی فراتر از بازگشت رئیسجمهور پیشین افغانستان باشد.
همزمان با برگزاری مراسم دهه محرم، «مرکز حقوق بشر افغانستان» اعلام کرده است که طالبان دستکم ۵۵ عزادار شیعه را در کابل بازداشت کرده، به مساجد و حسینیهها یورش برده و محدودیتهای گستردهای بر آیینهای مذهبی در چندین ولایت اعمال کردهاند. این نهاد این اقدامات را بخشی از روند سیستماتیک محدودسازی آزادیهای مذهبی در افغانستان میداند.
ده سال از حمله انتحاری بر کاروان دانشآموزان اکادمی پلیس میدانوردک میگذرد؛ حملهای که در دهم سرطان ۱۳۹۵ خورشیدی، دهها جوان را در مسیر بازگشت به خانه و دیدار خانوادههایشان قربانی کرد و به یکی از خونینترین رویدادهای سالهای جنگ افغانستان تبدیل شد؛ رویدادی که پیامدهای آن هنوز در زندگی بازماندگان ادامه دارد.
منابع آگاه اعلام کردهاند که در این رویداد، عبدالبصیر جان باخته و چهار تن از افراد نزدیک به جمعهخان فاتح بهشدت زخمی شدهاند. هرچند گزارشهای اولیه از وقوع یک حادثه ترافیکی حکایت داشت، اما فاتح مدعی است این رویداد بهصورت عمدی طراحی شده و مقامهای محلی طالبان تاکنون به این ادعاها واکنشی نشان ندادهاند.
طالبان با خودداری از صدور «فرم عدم مسئولیت جرمی» برای زنان، عملاً مانع سفر آنان شده و این اقدام موجی از نگرانیهای اجتماعی و حقوق بشری را برانگیخته است.