نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در این یادداشت، قاعدگی نه یک اتفاق ساده، بلکه مرحلهای توصیف شده که در آن زن، بدن خود را به مثابه پدیدهای بیگانه تحمل میکند. دوبووار با تشریح فرآیندهای هورمونی، از آشوبهایی چون نوسان فشار خون، دردهای عصبی و بیثباتی شدید خلقوخو سخن میگوید. او معتقد است رحم هر ماه گهوارهای برای زندگی میسازد که با عدم باروری، به شکلی خونین ویران میشود.
حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس، بیش از آنکه طبل جنگ باشد، به یک بازی پیچیده ژئوپلیتیک شباهت دارد. در حالی که ناوها و جنگندهها سرخط اخبار را اشغال کردهاند، تحلیل لایههای پنهان نشان میدهد که این تنش میتواند ابزاری برای انحراف افکار عمومی از پروندههای جنجالی داخلی نظیر «اپستین» و همزمان، اهرم فشاری اقتصادی بر رقبای بزرگی چون چین از طریق کنترل نبض بازار نفت باشد.
فرمان اخیر رهبر طالبان برای انتصاب یک مقام نظامی در رأس دانشگاه فاریاب، فراتر از تغییراتی اداری، نمادی از استراتژی «نظامیسازی اندیشه» است. این نوشتار با نگاهی به نظریات هانا آرنت و مدلهای حکمرانی، نشان میدهد که چگونه تبدیل نهادهای علمی به غنایم جنگی، منجر به انسداد مهارتی نسل آینده و فروپاشی کارکردی دولت در مواجهه با چالشهای مدرن و جهان دانشبنیان میگردد.
این نوشتار با نگاهی تحلیلی به دوران درانیها، فرآیند شکلگیری دولت متمرکز را در جغرافیای افغانستان امروزی واکاوی میکند. متن پیش رو تبیین میکند که چگونه تلاقیِ سازماندهی نظامی پشتونها و سنتِ دیرینهی دیوانسالاری زبان فارسی، شالودهی یک هویت سیاسی واحد را بنا نهاد. این جستار با عبور از قضاوتهای اخلاقی مدرن، منطق قدرت در قرن هجدهم را بررسی کرده و نشان میدهد که انتخاب زبان فارسی نه یک امتیاز قومی، بلکه ضرورتی راهبردی برای اداره قلمرو و اتصال به تمدن منطقه بوده است.
با تعطیلی اداره سرمفتش ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان، پرونده هفده سال نظارت بر میلیاردها دالر کمک خارجی بسته شد؛ نهادی که فسادهای بزرگ، پروژههای ناکام و هشدارهای نادیدهگرفتهشده را افشا کرد. اکنون پرسش اصلی این است که چه کسانی از خاموششدن این نهاد سود میبرند و پیامد آن برای مردم افغانستان چه خواهد بود.
آیا در جهانی آمیخته از تضاد، تلاش برای عدالت بیهوده است؟ این نوشتار با نگاهی فلسفی به استعارههای مولانا، نشان میدهد که جهل و نابرابری نه بنبست، بلکه بستری برای شکوفایی فضیلتهای اخلاقی بشرند. با پذیرش مسئولیت فردی و انتخاب آگاهانه میان سره و ناسره، میتوان از دل رنجها و تضادهای هستی، مسیری روشن به سوی ساختن جامعهای متعالی و فضیلتمحور گشود.