کارزار مشترک؛ پیوند مبارزه با آپارتاید جنسیتی و زبانی در افغانستان

فعالان حقوق بشر و جنبش‌های اعتراضی با راه‌اندازی کارزاری یک‌هفته‌ای، خواهان توجه هم‌زمان جهانی به «آپارتاید جنسیتی» و «آپارتاید زبانی» توسط رژیم طالبان شدند. این کارزار تأکید دارد که سرکوب زنان و حذف زبان فارسی‌دری، دو جنایت هم‌افزا هستند که کلیت جامعه را به سمت بی‌قدرتی و سکوت سوق می‌دهند.

بر اساس بیانیه این کارزار، الگوی سرکوب رژیم طالبان از سطح «نقض حقوق بشر» به سطح «جنایت علیه بشریت» ارتقا یافته است؛ امری که نیازمند فعال‌سازی سازوکارهای حقوقی بین‌المللی مانند کمیسیون‌های حقیقت‌یاب برای پاسخگوسازی این رژیم است.

در بیانیه این کارزار آمده است که دغدغه‌ها درباره تضعیف تمرکز بر آپارتاید جنسیتی نباید به انکار تبعیض‌های ساختاری علیه زبان فارسی‌دری بینجامد. فعالان بر این باورند که مستندسازی هم‌پوشانی این دو شکل از آپارتاید، تصویر دقیق‌تری از ماهیت سرکوبگر رژیم طالبان به جامعه جهانی ارائه می‌دهد و مسیر عدالت‌خواهی را هموارتر می‌سازد.

این کنشگران، زنان معترض و نیروهای دموکراتیک تأکید می‌کنند که اولویت‌بخشی گزینشی میان اشکال مختلف نقض حقوق انسانی، تنها به بازتولید چرخه‌های جنایت و محروم‌سازی منجر می‌شود. آن‌ها از سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری خواسته‌اند تا با درک پیچیدگی و چندلایه بودن این آسیب‌ها، فشارهای مؤثر و تحرکات فوری را برای توقف این رویه‌های ضدبشری آغاز کنند.

کارزار مذکور نشان‌دهنده بلوغی در جنبش‌های مدنی است که عدالت را کلیتی تفکیک‌ناپذیر می‌بیند؛ موضعی که در فضای تحت کنترل رژیم طالبان، چالشی بزرگ برای مشروعیت این رژیم در سطح بین‌المللی ایجاد کرده است.