نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در چهارمین سالگرد سقوط جمهوری اسلامی افغانستان، «جنبش آینده نوین زنان افغانستان» با صدور قطعنامهای، طالبان را به ارتکاب جنایت علیه بشریت متهم کرد و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای پایاندادن به آپارتاید جنسیتی در افغانستان شد. این جنبش تأکید کرده است که سکوت و همکاری برخی دولتها و نهادهای بینالمللی، آنان را در […]
در چهارمین سالگرد سقوط جمهوری اسلامی افغانستان، «جنبش آینده نوین زنان افغانستان» با صدور قطعنامهای، طالبان را به ارتکاب جنایت علیه بشریت متهم کرد و خواستار اقدام فوری جامعه جهانی برای پایاندادن به آپارتاید جنسیتی در افغانستان شد. این جنبش تأکید کرده است که سکوت و همکاری برخی دولتها و نهادهای بینالمللی، آنان را در این جنایات شریک کرده است.
در این قطعنامه آمده است که از پانزدهم آگست ۲۰۲۱ تاکنون، زنان افغانستان بهطور سیستماتیک از حقوق بنیادین خود محروم شدهاند. مکاتب و دانشگاهها به روی دختران بسته شده، زنان از عرصههای اداری، اقتصادی و اجتماعی حذف گردیدهاند، و آزادی رفتوآمد و حضور آنان در فضاهای عمومی با محدودیتهای شدید مواجه شده است. صدها زن و دختر به دلیل اعتراض مسالمتآمیز، بازداشت، شکنجه، مورد آزار جنسی قرار گرفته یا به قتل رسیدهاند. فعالان مدنی، روزنامهنگاران و مخالفان سیاسی نیز هدف ترور، تهدید، ناپدیدسازی قهری و تبعید اجباری قرار گرفتهاند.
جنبش آینده نوین زنان افغانستان با استناد به اسناد بینالمللی، از جمله کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان و میثاق حقوق مدنی و سیاسی، اعلام کرده است که سیاستهای طالبان مصداق آشکار آپارتاید جنسیتی است و باید بهعنوان جنایت علیه بشریت در دادگاههای بینالمللی بررسی شود. این جنبش تأکید کرده که طالبان هیچ مشروعیت سیاسی یا حقوقی ندارد و به رسمیت شناختن آن، نقض اصول بنیادین حقوق بینالملل است.
در بخش خواستهها، این قطعنامه از دولتها و نهادهای بینالمللی خواسته است که طالبان را بهعنوان رژیم آپارتاید جنسیتی معرفی کنند، پرونده جنایات این گروه بهویژه علیه زنان را به دادگاههای بینالمللی ارجاع دهند، مکانیسم نظارتی دائمی برای مستندسازی نقض حقوق بشر در افغانستان ایجاد شود، و حمایت عملی و پایدار از زنان و جامعه مدنی افغانستان – چه در داخل و چه در تبعید – فراهم گردد. همچنین تأکید شده که تمام کمکهای بینالمللی به افغانستان باید مشروط به رعایت حقوق بشر و تحت نظارت بیطرفانه باشد.
در پایان، جنبش آینده نوین زنان افغانستان با تأکید بر تعهد خود به مبارزه مدنی، سیاسی و حقوقی، اعلام کرده است که این چهار سال، سالهایی تاریک و پر از جنایت بود، اما همچنین سالهای مقاومت و افشای حقیقت. آنان هشدار دادهاند که طالبان و حامیانشان باید بدانند مردم افغانستان، بهویژه زنان، از حقوق خود عقبنشینی نخواهند کرد و تاریخ این جنایات و همدستیها را فراموش نخواهد کرد.
این قطعنامه نهتنها سندی اعتراضی، بلکه بیانیهای از ایستادگی و امید است؛ امید به روزی که عدالت، آزادی و برابری دوباره در افغانستان معنا یابد.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
جنبش فانوس آزادی در روز جهانی حقوق بشر هشدار داد که زنان افغانستان زیر سلطه طالبان با شدیدترین محرومیتها روبهرو اند؛ از آموزش و کار محروم شده، استقلال اقتصادیشان تضعیف گردیده و آزادی رفتوآمدشان محدود شده است. این جنبش از جامعه جهانی خواست با فشارهای سیاسی و حقوقی، از کرامت انسانی زنان دفاع کرده و زمینههای حمایت و پناهجویی فراهم سازد.
انجمن ندای نوین زن افغان در روز جهانی حقوق بشر با انتقاد از سکوت جامعه جهانی، محرومیت زنان و دختران افغانستان از آموزش، کار و زندگی آزادانه را برجسته ساخت. این انجمن تأکید کرد که حقوق بشر زمانی معنا دارد که زنان افغانستان نیز انسان شمرده شوند و خواستار اقدام عملی و الزامآور برای حمایت از شهروندان افغانستان شد.
روز جهانی حقوق بشر در افغانستان، زیر سلطه طالبان، بهجای جشن آزادی و کرامت انسانی، یادآور محرومیت زنان از تحصیل، کار و حضور اجتماعی است. قوانین تبعیضآمیز طالبان، میلیونها زن را به زندانیان جنسیتی بدل کرده و آینده کشور را به تاریکی کشانده است؛ آپارتاید جنسیتی آشکار که جهان نباید در برابر آن سکوت کند.
دیدگاه بسته شده است.