نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
منابع محلی در ولایت جوزجان از وقوع قتل یک جوان در حوزه دوم امنیتی شهر شبرغان خبر دادهاند.
عبدالستار حلیمی، سخنگوی فرماندهی امنیه طالبان در جوزجان، اعلام کرده است که این جوان روز چهارشنبه، ۲۲ حوت، با ضربات چاقو به قتل رسیده است.
وی افزود که مقتول ساکن منطقه «پروژه جی» شهر شبرغان بوده و این حادثه پس از مشاجره لفظی میان سه نفر رخ داده است.
حلیمی همچنین تأکید کرد که عاملان این قتل بازداشت شدهاند و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.
این حادثه در حالی رخ میدهد که در هفتههای اخیر، موارد قتل و دیگر جنایات در افغانستان روند افزایشی داشته است.
روز گذشته نیز در ولایت ننگرهار، یک مرد به دلیل مخالفت دخترش با ازدواج اجباری، وی را به قتل رسانده بود؛ رویدادی که نگرانیها درباره افزایش خشونتهای خانوادگی و ناامنی اجتماعی را دامن زده است.
منابع محلی در شفاخانه حوزهای هرات گزارش دادند که روز پنجشنبه یک پزشک زن در بخش عاجل، هدف توهین و خشونت فیزیکی (سیلی) یکی از اعضای رژیم طالبان قرار گرفته است. این رویداد با اعتراض کادر درمان و سرکوب معترضان توسط نیروهای رژیم همراه شد. در حالی که مسئولان این برخورد را عادی توصیف کردند، نگرانیها از افزایش تهدیدات علیه فعالان سلامت شدت یافته است.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
زن ۳۲ ساله در آقچه جوزجان قربانی قتل ناموسی شد؛ برادرش با سلاح چرهای او را کشت و طالبان انگیزه را «ناموسی» اعلام کردند. این رویداد نمونهای از خشونت ساختاری علیه زنان است؛ پدیدهای که ریشه در مردسالاری، عرفهای قبیلهای و ضعف قانون دارد و با سیاستهای طالبان بیش از پیش تشدید میشود.
پژوهش تازه در بریتانیا نشان داد زنستیزی خشونت خانگی را به افراطگرایی پیوند میدهد. در افغانستان تحت طالبان، این چرخه به سیاست رسمی بدل شده؛ زنان از آموزش، کار و حقوق اساسی محروماند و خشونت سیستماتیک زندگیشان را رقتبار ساخته است.
دیدگاه بسته شده است.