نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش شانا به نقل از ایرنا؛ رسانههای پاکستانی جمعه گزارش دادند: سفر از پیش اعلام نشده «آجیت دوال» مشاور امنیت ملی هند به افغانستان تا زمان فرود هواپیمای حامل وی در کابل مخفی نگه داشته شد. این مقام هندی درحالی چهارشنبه گذشته در کابل با رئیس جمهوری، رئیس شورای عالی مصالحه و مشاور امنیتی […]
به گزارش شانا به نقل از ایرنا؛ رسانههای پاکستانی جمعه گزارش دادند: سفر از پیش اعلام نشده «آجیت دوال» مشاور امنیت ملی هند به افغانستان تا زمان فرود هواپیمای حامل وی در کابل مخفی نگه داشته شد.
این مقام هندی درحالی چهارشنبه گذشته در کابل با رئیس جمهوری، رئیس شورای عالی مصالحه و مشاور امنیتی ملی افغانستان دیدار کرد که هیاتهای افغانستان و طالبان دور دوم گفتگوهای بینافغانی را در دوحه قطر ازسر گرفتند.
پایگاه خبری «اکسپرس تریبیون» پاکستان با اشاره به حساسیت این کشور به تحرکات دهلی نو در کابل و تکرار این اتهام که هند ممکن است به تلاشهای صلح آسیب بزند، نوشت: اسلامآباد با حساسیت تمام این سفر را رصد کرده و نگران است که سفر «آجیت دوال» بهعنوان معمار سیاست امنیت ملی دولت مودی در هند، بخشی از تلاشهای ضدپاکستانی برای تحتالشعاع قرار دادن روند صلح است، موضوعی که دهلی نو آن را قویاً رد میکند.
برخی از مقامات ارشد پاکستان و نزدیک به دستگاه دیپلماسی این کشور به شرط افشا نشدن نامشان به اکسپرس تریبیون گفتند: شرکای اصلی و نزدیک در بحث کمک به صلح افغانستان همسایگان این کشور یعنی ایران، پاکستان و روسیه هستند. ما همه، اجماع منطقهای برای حل بحران افغانستان داریم اما این موضوع مرتبط به هند نمیشود و هیچ اشتراک مرزی و یا جغرافیایی میان هند با افغانستان وجود ندارد.
این منابع پاکستانی تاکید کردند: تمام کشورهای منطقه خواهان تلاشهای صمیمانه برای پایان دادن به درگیریهای طولانیمدت در افغانستان هستند؛ اما هند آن را تایید نمیکند. دولت ترامپ نیز سعی کرد تا دهلی نو را برای تعامل با طالبان و به رسمیت شناختن جایگاه سیاسی این گروه ترغیب کند؛ اما دولت هند راه خود را از سایر کشورهای منطقه از جمله تهران، مسکو و پکن که برای کمک به افغانستان حاضر به گفتگو با طالبان شدند، جدا میداند.
پایگاه خبری اکسپرس تریبیون نوشت: اسلامآباد موضع خود را به واشنگتن منتقل کرده و معتقد است که دهلی نو هیچ نقش مستقیمی در افغانستان ندارد و بارها نسبت به آنچه که در این گزارش علاقهمندی هند به ایجاد هرجومرج در افغانستان خوانده شده، هشدار داده است.
براساس این گزارش، کاخ ریاست جمهوری افغانستان، گفتگو درباره روند صلح و مبارزه با تروریسم را محور رایزنیهای «محمد اشرف غنی» با مشاور امنیت ملی هند عنوان کرد، اما طرف هندی هیچ اظهارنظری درخصوص این بازدید منتشر نکرد.
پاکستان که پس از امضای پیمان صلح دوحه میان آمریکا و طالبان، طی ماههای اخیر نقش فعالتری را برای تسهیل مسیر مذاکرات صلح افغانستان ایفا میکند معتقد است که عدم ثبات در مرزهای شرقی این کشور با هند ممکن است به تلاشهای اسلامآباد برای کمک به پیشبرد صلح در کشور همسایه غربی خود افغانستان لطمه بزند.
منابع خبری گفتند: مقامات هندی معتقدند که عمران خان در جریان سفرش به آمریکا از دونالد ترامپ درخواست کرد تا در قبال نقشآفرینی پاکستان در بحث صلح افغانستان، واشنگتن نیز باید هند را تحت فشار قرار دهد تا این کشور آماده مذاکره در مورد مساله کشمیر شود.
جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات بلوچستان، هشدار داد که ارتش ۳۰۰ هزار نفری و پشتونمحور رژیم طالبان، تهدیدی جدی برای پاکستان و اقوام غیرپشتون است. او با تأکید بر لزوم مهار جاهطلبیهای نظامی این گروه، ساختار تکقومیتی آن را غیرقابلقبول خواند. رژیم طالبان با اختصاص ۶۰ درصد بودجه سال ۲۰۲۵ به امور نظامی، در صدد توسعه ماشین جنگی خود است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
خبرنگاران افغانستان که پس از فروپاشی نظام پیشین به پاکستان پناه بردهاند، امروز با ترس بازداشت، محدودیت رفتوآمد، فشارهای اقتصادی و نبود حمایت قانونی روبهرو هستند. بسیاری از آنان حتی برای خرید نان یا مراجعه به مراکز صحی از خانه بیرون نمیروند و عملاً در حبس مهاجرتی زندگی میکنند؛ وضعیتی که آزادی بیان را نیز تهدید میکند.
دیدگاه بسته شده است.