نسل‌کشی خاموش؛ بانو تایشمن: آلمان باید پیشتاز باشد

بانو پتونی تایشمن، رئیس انجمن زنان فعال افغانستان و یکی از چهره‌های اصلی شبکه زنان فعال افغانستان، با انتقاد شدید از وضعیت زنان تحت حاکمیت طالبان، آنچه در افغانستان جریان دارد را یک «نظام کاملاً طراحی‌شده برای حذف زنان» و «آپارتاید جنسیتی» توصیف کرد.

بانو تایشمن در سخنانی در برلین، مسئولیت تاریخی آلمان را برای مقابله با این بحران یادآوری کرد و خواستار تغییر فوری در سیاست‌های پناهندگی و ایفای نقش رهبری در سطح بین‌المللی شد.

تایشمن مستقیماً به نمایندگان آلمانی یادآوری کرد که آلمان کشوری است که در گذشته برای آزادی و آموزش زنان افغانستان سرمایه‌گذاری کرده بود و امروز نباید چشم بر این ظلم بپوشد. او تأکید کرد که وضعیت فعلی صرفاً ظلم روزمره نیست، بلکه ساختار هدفمندی برای حذف زنان از آموزش، کار، هویت و زندگی عمومی است. در این راستا، تایشمن سه نکته حیاتی و محوری را برای اقدام فوری مطرح کرد.

نخستین و مهم‌ترین دغدغه بانو تایشمن، لزوم اصلاح برنامه پذیرش آلمان است. او خاطرنشان کرد که اشخاصی که برای پذیرش انتخاب شده‌اند، ماه‌ها و حتی سال‌ها در کشورهایی مانند پاکستان گیر افتاده‌اند؛ آن‌ها بدون اسناد و محافظت در خطر جدی بازداشت و دیپورت هستند.

او گفت این در حالی است که برخی دیگر به صورت ناگهانی رد می‌شوند، با وجود آنکه شرایط در افغانستان هیچ تغییری نکرده است. وی تأکید کرد که آلمان باید فوراً این فرآیند را اصلاح کرده و سرعت ببخشد. دغدغه دوم او، تهدید امنیتی در داخل خاک آلمان است؛ فعالیت آزادانه افراد وابسته به طالبان در آلمان، برای بازماندگان شکنجه و خشونت، ترس و ترومای مضاعفی را ایجاد می‌کند و امنیت زنان افغانستان مقیم این کشور را به خطر می‌اندازد. او هشدار داد که اسناد حساس در قونسلگری بن نباید تحت نفوذ چنین عواملی قرار گیرد.

بانو پتونی تایشمن، در بخش پایانی سخنان خود، ضمن تکیه بر جایگاه دوگانه خود به عنوان یک افغانستانی-آلمانی، مستقیماً از برلین خواست تا نقش رهبری را در این بحران بر عهده گیرد.

او تصریح کرد که آلمان توانایی بی‌بدیلی دارد که با اقداماتی نظیر به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان، تسریع جدی در روند پذیرش پناهجویان در معرض خطر، حفاظت کامل از جامعه افغانستانی-آلمانی در برابر تهدیدات، و فراهم کردن مسیرهای اضطراری برای زنان و خانواده‌های درگیر در کشورهای همسایه از جمله پاکستان، ایران، ترکیه و مالیزیا، موضع خود را مشخص کند.

خانم تایشمن در نهایت، با لحنی تأثیرگذار، خطاب به آلمان گفت: «وقت آن رسیده که آلمان دوباره در کنار زنان افغانستان بایستد؛ با وضاحت، با شجاعت و با ارزش‌هایی که همیشه از آن دفاع کرده است.» او با هشدار قاطعانه، سخنان خود را به پایان رساند: «اجازه ندهید یک نسل کامل از زنان در سکوت ناپدید شود.»