خبرگزاری شانا
|شانا در شأن مردم افغانستان|

رهبران و تأکید بر حیات سیاسی فرزندان!

بسیاری رهبران احزاب و مقامات پیشین که هر کدام خود مالک و یا عضو ارشد یکی از احزاب و یا تشکیلات سیاسی هستند همواره بر مردمی بودن خود و حمایت‌های مردم از خود و تشکیلات خود تأکید می‌کنند. این‌گونه افراد در بسیاری مواقع – در صورتی که خود یکی از مقامات عالی‌رتبه حکومت نباشند و حتی گاهی اگر هم باشند- تمام چالش‌هایی همچون ناامنی، بی‌ثباتی سیاسی، فقر و ... را به گردن رئیس جمهور می‌اندازند و او را فردی متعصب، ناکارآمد، قوم‌گرا و فاقد توان لازم برای اداره کشور قلمداد می‌کنند و خود را فرشته نجاتی می‌دانند که می‌تواند کشور را از ورطه نابسامانی برهاند.

52

انتقاد از سران حکومت، مخصوصاً از شخص رئیس جمهور غنی آن‌هم پس از آغاز اصلاحات اداری در کشور و به کار گماشتن چهره‌های جوان و تحصیلکرده در رأس ارگان‌ها و نهادهای مهم حکومتی، به بخشی از دغدغه‌ها و تلاش‌های روزمره برخی از رهبران احزاب، مقامات پیشین و … تبدیل شده است؛ انتقادهایی که بیش‌تر از سرناسازگاری با اصلاحاتی که باعث شده است آنان از حلقه قدرت و ثروت به دور مانند نشأت گرفته است.

حکومت پیشین با وجود کمک‌های سرسام‌آور مالی و حمایت‌های فراوان جامعه جهانی برای بازسازی افغانستان، اما نتوانست آن را به خوبی مدیریت و برای اساس‌گذاری زیربناهای اقتصادی افغانستان در بخش‌های مختلف صحی، آموزشی، خدماتی و … به مصرف برساند. پول‌های زیادی که به گفته «سیگار» حساب دقیقی از آن موجود نیست و بسیاری از مقامات حکومت پیشین هنوز هم متهم به فساد، اختلاس و حیف‌ومیل کمک‌های خارجی به افغانستان هستند.

جنگ‌های داخلی و اقتصاد مبتنی بر آن، باعث ظهور رهبران قدرتمند و ثروتمندی شد که اکنون هرکدام از آنان بخشی از شاهرگ‌های اقتصادی کشور برای واردات کالاهای اساسی را در دست خود دارند. پول‌های هنگفت و سرشاری که از منابعی نامعلوم به دست آنان می‌رسد افزون بر تمایز زندگی آنان با شهروندان عادی، همواره باعث شده است تا با صرف آن، خود و فرزندانشان در انتخابات‌های مختلف و همچنین به دست آوردن پُست‌های مهم حکومتی نسبت به شهروندان عادی دست بالا داشته باشند.

بسیاری رهبران احزاب و مقامات پیشین که هر کدام خود مالک و یا عضو ارشد یکی از احزاب و یا تشکیلات سیاسی هستند همواره بر مردمی بودن خود و حمایت‌های مردم از خود و تشکیلات خود تأکید می‌کنند. این‌گونه افراد در بسیاری مواقع – در صورتی که خود یکی از مقامات عالی‌رتبه حکومت نباشند و حتی گاهی اگر هم باشند- تمام چالش‌هایی همچون ناامنی، بی‌ثباتی سیاسی، فقر و … را به گردن رئیس جمهور می‌اندازند و او را فردی متعصب، ناکارآمد، قوم‌گرا و فاقد توان لازم برای اداره کشور قلمداد می‌کنند و خود را فرشته نجاتی می‌دانند که می‌تواند کشور را از ورطه نابسامانی برهاند.

در صورتی که اکثر آنان چه در حکومت اسلامی مجاهدین و همچنین در حکومت آقای کرزی چند دور به عنوان معاون رئیس جمهور و همچنین وزیر یکی از وزارتخانه‌ها از تمام صلاحیت‌های لازم برخوردار بوده‌اند؛ اما نداشتن دانش و توان لازم برای پیشبرد امور و همچنین نگاهی منعطف به خود، نه شهروندان، باعث شده است تا فرصت‌های زیادی را به نفع خود از امکانات و امتیازات حکومتی، مصادره کنند.

حکومت با به کارگیری جوانان تحصیلکرده از طبقات و اقشار مختلف جامعه در تلاش است تا کشور را با توان و انرژی جوانان که نیروهای کارآمد جامعه هستند، اداره کند. تلاش برای ایجاد شفافیت در عواید و درآمدهای ملی، تأکید بر گام برداشتن به سوی دولت الکترونیک، شفافیت در پروسه استخدام و … گام‌های مهمی در راستای بهبود وضعیت کشور به شمار می‌رود؛ گام‌هایی که صاحبان زر و زور که همواره برای به دست آوردن امتیازات از آن (زر و زور) استفاده کرده‌اند آن را برنتابیده و از راه‌های مختلف در پی ایجاد چالش در مسیر اصلاحات هستند.

اما قطعاً ثمرات اصلاحات اداری و بنیادی در شیوه‌های حکومتداری را به آسانی و در کوتاه‌ترین مدت‌ نمی‌توان شاهد بود؛ بلکه اندکی زمان نیاز است تا بتوان از این وضعیت عبور کرد. بر شهروندان آگاه است تا با درک واقعیت‌های موجود و به یاد داشتن کارنامه‌های چهار دهه اخیر کسانی که اکنون خود را «دایه مهربان‌تر از مادر» برای افغانستان و شهروندانش می‌دانند؛ اما فکری به جز نامزد کردن فرزندان‌شان در پارلمان و به دست آوردن پست‌های مهم حکومتی برای خود و آنان، ندارند، با عبور از آنان به نیروهای جوان و تحصیلکرده‌ای که «افغانستان را برای همه افغان‌ها» می‌خواهند باورمند باشند.

  • ناشناس

 

کُد خبر:8516

برچسب‌ها

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مطالب مرتبط