نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
باشندگان قریه دهنو ولسوالی محمدآغه ولایت لوگر در اقدامی بیسابقه ۸ مکتب را مسدود کردند. به گزارش خبرگزاری شانا به نقل از صدای آزادی، آنان میگویند که این مکتبها را به علت وجود پاسگاههای امنیتی در نزدیکی آنان از روز شنبه بستهاند. عبدالواحد مبارز یکی از نمایندگان قریه دهنو می گوید که دانشآموزان در راه […]
باشندگان قریه دهنو ولسوالی محمدآغه ولایت لوگر در اقدامی بیسابقه ۸ مکتب را مسدود کردند.
به گزارش خبرگزاری شانا به نقل از صدای آزادی، آنان میگویند که این مکتبها را به علت وجود پاسگاههای امنیتی در نزدیکی آنان از روز شنبه بستهاند. عبدالواحد مبارز یکی از نمایندگان قریه دهنو می گوید که دانشآموزان در راه رفتن به مکتب مصون نیستند. او میافزاید: «به نام خیزش مردمی پُستهها در خانههای رهایشی مردم ایجاد کردهاند، این پستهها همواره فیر و تیراندازی میکنند. مردم مجبور شدند که مانع رفتن فرزندانشان به مکتب شوند تا اینکه زخمی و کشته نشوند.»
در این هشت باب مکتب که شامل دو لیسه، دو متوسطه و چهار ابتدایی پسرانه و دخترانه است به گفته مردم محل بیش از ۱۲ هزار دانشآموزان پسر و دختر مصروف آموزش هستند.
امید از باشندگان قریه دهنو میگوید که مقامات محلی بارها وعده دادهاند که پستههای امنیتی از محلات رهایشی برداشته خواهد شد اما هیچ اقدام عملی در این زمینه صورت نگرفته است.
امید میافزاید: «ما به این علت مکاتب را بستهایم که والی برای حل این مشکل با ما وعده داده است؛ اما هیچگونه اقدام نکرده است، به همین علت اهالی مصمم شدند که دروازههای مکاتب را ببندند و به اینگونه صدایشان به گوش مسئولان برسانند. پیش از این دانشآموزان مکاتب در برخی موارد زخمی و کشته شدهاند و بدتر از این دیگر چه است.»
دهنو از قریههای پرجمعیت ولسوالی محمدآغه ولایت لوگر است.
مردم این قریه میگویند که اخیراً درگیری و ناامنیها در دهنو و تمام ولسوالی محمد آغه به شمول قریه سرخاب که زادگاه رئیس جمهور غنی است افزایش یافته است.
نزدیک به دو هفته پیش باشندگان قریه زرغون شهر ولسوالی محمد آغه نیز گفته بودند که وجود پستههای امنیتی در محلات رهایشی و خانههای مردم چالشبرانگیز بوده و زندگی آنان را دشوار کرده است.
گاهی زندگی درهایش را بیرحمانه میبندد؛ درست همانجا که خیال میکنی همهچیز تمام شده، نوری از جایی دور پیدا میشود. روایت حمیدی، قصهٔ دختریست که از پشت پنجرههای بستهٔ مکتب، دوباره راهی به سوی روشنایی یافت؛ راهی که با گوهرشاد بیگم آغاز شد و امید را به قلبش برگرداند.
روایت مقدس قربانی، دختر هفدهسالهای از افغانستان، سفری است از دل روزهایی که ترس و ناامنی بر زندگی کودکان سایه انداخته بود. این حکایت، نه صرفاً بازگویی خاطرات یک نوجوان، بلکه تصویری زنده از مقاومت نسل دخترانی است که در میان محدودیتها، رؤیاهایشان را زنده نگه داشتهاند و با امید، راه خود را در تاریکی جستوجو میکنند.
پس از بستهشدن مکاتب و دانشگاهها بر روی دختران افغانستان توسط طالبان، آینده هزاران دختر دانشآموز در تاریکی فرو رفت. در این شرایط، مکاتب آنلاین بهعنوان روزنهای تازه پدیدار شدند. «گوهرشاد بیکم» بههمت فخریه سمندری، بنیانگذار و فعال آموزش، چراغی برای یادگیری و امید شد. روایت «از دل تاریکی تا لبخند امید» نوشتهی اسما احمدی، صنف نهم، است.
نهاد «صدای حق و عدالت» خواستار بازگشایی فوری مکتبها، لیسهها و دانشگاههای دختران افغانستان شد. این مکتبها از ماه سنبله ۱۴۰۰ خورشیدی توسط گروه طالبان بر اساس ملاحظات شرعی و فرهنگی بسته شدند. این نهاد تأکید کرده است که محرومیت دختران از آموزش مانع توسعه فکری، اقتصادی و اجتماعی کشور شده و بازگشایی فوری ضروری است.
دیدگاه بسته شده است.