نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
کتاب «نسلکشی رواندا» نوشته دیانا میسریز، با اتکا به اسناد معتبر و تجربه میدانی نویسنده، به واکاوی زمینههای تاریخی، نقش رسانهها، محاسبات قدرتهای جهانی و ناکارآمدی نهادهای بینالمللی در جلوگیری از نسلکشی ۱۹۹۴ میپردازد. این اثر فراتر از روایت تاریخی، پرسشهایی بنیادین درباره مسئولیت جهانی، اخلاق سیاسی و امکان پیشگیری از فجایع مشابه در جهان امروز مطرح میکند.
مقدمه در ۱۷ اسد ۱۳۷۷، مزارشریف نهتنها به خاک و خون کشیده شد، بلکه به نماد مظلومیت، مقاومت و بیعدالتی در تاریخ افغانستان بدل گشت. جنایتی که با قتلعام هزاران غیرنظامی، تجاوز، شکنجه، ناپدیدسازی و حمله به دیپلماتهای ایرانی رقم خورد، نهتنها مشروعیت طالبان را از منظر حقوق بینالملل زیر سؤال برد، بلکه زخمهایی عمیق […]
گروه طالبان دو روز بعد از «تیرباران» هشت نفر از شیعیان هزاره بهشمول سه کودک در ولایت دایکندی، در واکنشی، قربانیان را «بغاوتگر» خواندند.
منابع در ولسوالی «خدیر» ولایت دایکندی میگویند که شش تن از غیرنظامیان از منطقه «اودمه» این ولسوالی توسط افراد گروه طالبان دستگیر شدهاند.
براساس آخرین گزارشها، طالبان در ولایت هزارهنشین دایکندی با یورش به منطقه سیوک از توابع مرکز این ولایت، ۹ نفر از اعضای دو خانواده را کشتهاند.
بعضی هموطنان ما حافظه تاریخی ندارند و گویا جنایات ۲۰ سال گذشته طالبان را فراموش کردهاند. طالبان، طی دو دهه جنگ، به طفل و پیر و جوان رحم نکردند. آنها با انفجارهای سازمانیافته و بمبگذاریهای خانمانسوزشان، هزاران شهروند بیگناه و غیرنظامی را قتلعام کردند که برای نمونه به برخی از جنایات جنگی این گروه اشاره میکنم: