نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
افغانستان زیر سلطه طالبان، با ترکیبی از قدرت سیاسی مطلق و تفسیری بسته از دین، وارد چرخهای فرسایشی شده است که هر روز آزادی زنان، هویت فرهنگی و تنوع اجتماعی را محدودتر میکند. ازدواجهای اجباری، محدودیت آموزش دختران و سانسور فرهنگی تنها بخشی از پیامدهای این حکمرانی ایدئولوژیک و ساختاریافته است.
حمله مرگبار در قلب اسلامآباد، پایان رسمی توهم «عمق استراتژیک» پاکستان بود. اسلامآباد اکنون مجبور است با نیرویی بجنگد که دههها از آن حمایت میکرد. این چرخش قاطع سیاست، فشار منطقهای لازم برای تضعیف پایههای قدرت طالبان افغانستان را فراهم میآورد و به خواست عمومی برای برچیده شدن این رژیم جامه عمل میپوشاند.
در روز جهانی علم برای صلح و توسعه، حامد کرزی بار دیگر از ضرورت آموزش دختران و پسران سخن گفت و خواستار بازگشایی مکاتب و دانشگاهها شد. این سخنان در ظاهر از سر دلسوزی برای آینده افغانستان است، اما برای بسیاری از ناظران، یادآور چهرهای است که در سقوط جمهوریت، بازگشت طالبان و فروبستن درهای […]
طالبان و تیتیپی امروز بحران مشترک افغانستان و پاکستاناند؛ نتیجه دههها حمایت مالی، نظامی و سیاسی اسلامآباد از افراطگرایان. پناهگاههای امن، آموزشهای آیاسآی و پشتیبانی گسترده، طالبان را به قدرت رساند و تیتیپی را تقویت کرد. اکنون این سیاست نابخردانه به تهدیدی وجودی بدل شده و مردم افغانستان و پاکستان قربانی اصلی آن هستند.
خیابانهای کابل، پس از چهار سال سلطه طالبان و سرکوب مداوم زنان، شاهد یک «انقلاب شادمانی» بود. هزاران زن و مرد در استقبال از قهرمانان فوتسال، قوانین سختگیرانه تفکیک جنسیتی را به چالش کشیدند و با حضور مختلط و پایکوبی، اراده جمعی برای آزادیهای سلبشده را فریاد زدند.
منیژه باختری، سفیر افغانستان در اتریش، با رد مشروعیت طالبان و حفظ استقلال دیپلماتیک، به نماد مقاومت مدنی تبدیل شده است. او همراه با شماری از دیپلماتهای زن و مرد، سفارتها را به سنگر دفاع از حقوق مردم بدل کردهاند. در برابر واگذاری نمایندگیها به طالبان، ایستادگی آنان مسئولیتی حقوقی، اخلاقی و تاریخی است.