نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
با تعطیلی اداره سرمفتش ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان، پرونده هفده سال نظارت بر میلیاردها دالر کمک خارجی بسته شد؛ نهادی که فسادهای بزرگ، پروژههای ناکام و هشدارهای نادیدهگرفتهشده را افشا کرد. اکنون پرسش اصلی این است که چه کسانی از خاموششدن این نهاد سود میبرند و پیامد آن برای مردم افغانستان چه خواهد بود.
آیا در جهانی آمیخته از تضاد، تلاش برای عدالت بیهوده است؟ این نوشتار با نگاهی فلسفی به استعارههای مولانا، نشان میدهد که جهل و نابرابری نه بنبست، بلکه بستری برای شکوفایی فضیلتهای اخلاقی بشرند. با پذیرش مسئولیت فردی و انتخاب آگاهانه میان سره و ناسره، میتوان از دل رنجها و تضادهای هستی، مسیری روشن به سوی ساختن جامعهای متعالی و فضیلتمحور گشود.
تقابل فزاینده پاکستان و رژیم طالبان بر سر پناهگاههای «تیتیپی»، ثبات منطقه را با چالشی جدی روبرو کرده است. واشنگتن که پیشتر رویکردی حاشیهای داشت، اکنون در چارچوب استراتژی امنیت ملی ۲۰۲۵، با هدف مهار نفوذ چین و دستیابی به مواد معدنی حیاتی، دوباره به سوی اسلامآباد و کابل متمایل شده تا از طریق میانجیگری، منافع استراتژیک خود را تامین کند.
آیا حاکمیت بدون پروژه چیزی جز تودهای رها شده است؟ با نگاهی پدیدارشناختی به مفهوم «قطبیدگی»، درمییابیم که چگونه یک ایده مرکزی، اندامهای پراکنده جامعه را به بدنی سیاسی و منسجم تبدیل میکند. در غیاب این پروژه، جامعه دچار آنتروپی شده و از معنا تهی میگردد. بیاموزید که چرا جهتمندی، مرز میان حیات ارگانیک و فروپاشی ساختاری در قدرت است.
عارف رحمانی، وکیل پیشین پارلمان، در این یادداشت انتقادی به کالبدشکافی جریانی میپردازد که با نقاب آکادمیک، درصدد مشروعیتبخشی به نابرابریهای ساختاری است. او با نقد دیدگاههای یونس فکور، استدلال میکند که نفی برابری اقوام و تقلیل عدالت به مفاهیم انتزاعی حقوقی، تلاشی برای تثبیت هژمونی قومی و پاککردن صورتمسئله تبعیض است. رحمانی این پروژه را تئوریزهکردن سلطه و گریز از مسئولیت تاریخی میداند.
امانالله خان بذر تجدد را در زمینی کاشت که هنوز گلخانه نداشت. نیت او رهایی از جهل بود، اما شتاب در تغییر، بدون آمادهسازی اخلاق اجتماعی، پیشرفت را به بنبست کشاند. تراژدی تاریخ اینجاست که گاهی قهرمانان نه برای اشتباه بودن، بلکه برای جلوتر بودن از زمان خویش قربانی میشوند. تجدد پیش از آنکه قانون باشد، باید به یک فهم فرهنگی تبدیل شود.