نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در پی تداوم محرومیت آموزشی دختران افغانستانی، «حرکت فکری افغانها» با انتشار پیامی از سوی نیلوفر ابراهیمخیل، عضو شورای رهبری این حرکت و مسئول آن در کانادا، خواستار اقدام جهانی برای پایان دادن به آنچه «نسلکشی آموزشی» خوانده شده، شد. ابراهیمخیل در این پیام با لحنی احساسی و اعتراضی اعلام کرد: «ما صدای مهاجران افغان […]
در پی تداوم محرومیت آموزشی دختران افغانستانی، «حرکت فکری افغانها» با انتشار پیامی از سوی نیلوفر ابراهیمخیل، عضو شورای رهبری این حرکت و مسئول آن در کانادا، خواستار اقدام جهانی برای پایان دادن به آنچه «نسلکشی آموزشی» خوانده شده، شد.
ابراهیمخیل در این پیام با لحنی احساسی و اعتراضی اعلام کرد: «ما صدای مهاجران افغان را به جهان خواهیم رساند؛ فریاد مادران، نگاههای خاموش دختران، و دردهای پنهان را تا دروازههای وجدان جهانی خواهیم برد.»
او با اشاره به گذشت چهار سال از ممنوعیت آموزش برای دختران افغانستانی، این محرومیت را نه صرفاً یک سیاست محدودکننده، بلکه «شکل نوینی از نسلکشی» توصیف کرد. به گفته او، این وضعیت تنها یک نمونه از بیعدالتی نیست، بلکه نشانهای از تلاش سیستماتیک برای حذف آینده یک جامعه است.
ابراهیمخیل تأکید کرد که مهاجران افغانستان، با وجود زندگی در تبعید، مسئولیت اخلاقی دارند تا در برابر این وضعیت سکوت نکنند. او گفت: «ما شب تبعید را میگذرانیم، اما درد وطن را با خود داریم؛ از وطن دوریم، اما از آن جدا نیستیم؛ برای زندگی مهاجرت کردهایم، اما صدای وجدانمان سکوت را شکسته است.»
در ادامه این اعلامیه، حرکت فکری افغانها تعهدات خود را چنین برشمرده است: رساندن صدای دختران محروم از آموزش به نهادهای بینالمللی، ایستادگی در برابر بیعدالتی، استبداد و تبعیض سیاسی، تلاش برای تحقق نظامی فراگیر، عادلانه و مشروع، و مطالبه کمک واقعی و عملی از جامعه جهانی برای مردم افغانستان.
پیام پایانی این حرکت چنین است: «اگر ما باشیم، همهچیز ممکن است؛ اگر با هم باشیم، وطن نجات مییابد.»
در شرایطی که محرومیت آموزشی دختران افغانستانی همچنان ادامه دارد، حرکت فکری افغانها تلاش دارد تا این مسئله را از یک بحران داخلی به دغدغهای جهانی تبدیل کند. این حرکت، با تکیه بر همبستگی مهاجران و تعهد به عدالت، صدای زنان افغانستانی را به آزمونی برای وجدان بینالمللی بدل کرده است، آزمونی که سکوت در برابر آن، به معنای چشمپوشی از آینده یک ملت خواهد بود.
محرومیت سیستماتیک دختران از تحصیل توسط گروه طالبان، فراتر از یک بحران حقوقبشری، زیرساختهای امنیتی و اقتصادی افغانستان را هدف قرار داده است. این نوشتار تبیین میکند که چگونه حذف زنان از چرخه دانش و اشتغال، با فلج کردن معیشت خانوادهها و جایگزینی مکاتب با مراکز ترویج تندروی، بستری ایدهآل برای تأمین نیروی انسانی گروههای تروریستی و تهدید ثبات جهانی فراهم آورده است.
مرکز تغییر اجتماعی و عدالت (روشنایی) پیوستن خود را به «حرکت فکری افغانها» اعلام کرد.
«انسجام ملی نسل نوین برای آزادی افغانستان» و «حرکت فکری افغانان» اعلام کردند که با هدف همکاری فکری و اجتماعی، فصل تازهای از فعالیتهای مشترک را آغاز میکنند. تمرکز این همکاری بر آموزش، آگاهی عمومی، نقش جوانان و زنان، تقویت عدالت اجتماعی و کاهش شکافهای فرهنگی است. این دو جریان میگویند برنامههای مشترکشان در سال ۲۰۲۵ دنبال خواهد شد.
«حرکت فکری افغانها» در اعلامیهای تازه با تأکید بر ارزشهای انسانی و اسلامی، از نهادهای مسئول خواست تا با مهاجران افغانستان رفتار محترمانه، قانونی و حمایتگرانه داشته باشند. این نهاد یادآور شد که بیشتر مهاجران به دلیل جنگ، فقر و بیثباتی سیاسی ناگزیر به ترک وطن شدهاند و شایسته همدردی و یاریاند، نه طرد و بیمهری.
https://shorturl.fm/uMBcd
https://shorturl.fm/3gq0H