نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
به گزارش شانا به نقل از دویچهوله؛ فعالان مدنی در ولایت غور افغانستان از محروم شدن صدها دانشآموز بهویژه دختران از مکتب خبر میدهند. محمدحسین حکیمی، هماهنگکننده نهادهای مدنی غور، میگوید که ناامنیها و حضور طالبان در مناطق زیادی در ولایت غور وضعیت معارف را بدتر کرده است. یافتههای نهادهای مدنی این ولایت نشان میدهد […]
به گزارش شانا به نقل از دویچهوله؛ فعالان مدنی در ولایت غور افغانستان از محروم شدن صدها دانشآموز بهویژه دختران از مکتب خبر میدهند. محمدحسین حکیمی، هماهنگکننده نهادهای مدنی غور، میگوید که ناامنیها و حضور طالبان در مناطق زیادی در ولایت غور وضعیت معارف را بدتر کرده است. یافتههای نهادهای مدنی این ولایت نشان میدهد که از میان ۱۴۰ هزار دانشآموز، ۸۰ هزار تن از آنان از رفتن به مکتب بازماندهاند که بیشتر آنان دختران هستند.
حضور طالبان، ناامنی، افزایش افراد مسلح غیرمسئول و رسوم و عنعنات اجتماعی سبب شده است که بیشتر دختران نتوانند به مکتب بروند. برخی از دختران تنها میتوانند تا صنف ششم به مکتب بروند.
بر بنیاد یافتههای مجتمع جامعه مدنی این ولایت، از میان ۵۶ هزار دانشآموز دختر در این ولایت، بیشتر از ۴۰۰۰۰ تن از رفتن به مکتب بازماندهاند.
حکیمی افزود که اداره بیشتر بخشهای ولایت غور بهویژه ولسوالی های پساوند، چهار سده، دولینه، تیوره و بخشهای از ولسوالی شهرک و ساغر به دست طالبان است. او گفت: «طالبان در کل در مناطق تحت کنترلشان دستور دادهاند که دختران حق ندارند مکتب بروند.»
غلامناصر خاضع، والی غور نیز تائید میکند که طالبان در بخشهای زیر کنترلشان در این ولایت به دختران اجازه رفتن به مکتب را نمیدهند. خاضع میگوید: «در مناطقی که در غور تحت کنترل مخالفان است، مکاتب دخترانه بسته هستند، به استثنای یک مکتب که با پافشاری مردم باز نگهداشته شده است.»
بر بنیاد معلومات فعالان مدنی غور، از میان ۸۰۰ مکتب در این ولایت حدود ۶۰۰ مکتب یا بستهاند و یا هم درست فعالیت ندارند. به گفته آنان تنها مکاتب ولسوالی لعلوسرجنگل و شهر فیروزکوه به روی دانشآموزان بازند؛ اما والی غور بسته بودن نزدیک به ۶۰۰ مکتب را رد میکند: «اینکه میگویند ۶۰۰ مکتب در غور بستهاند، دور از واقعیت است. تنها در بعضی مناطق جنگی چند مکتب بسته است.»
فعالان جامعه مدنی این ولایت میگویند که در کنار حضور طالبان، ناامنیها و حضور افراد مسلح غیرمسئول، این ولایت با کمبود معلم مواجه است. یافتههای فعالان مدنی ولایت غور نشان میدهد که در برخی از مکاتب معلمان غایباند؛ اما حقوقشان پرداخته میشود؛ ولی مقامهای حکومت محلی در غور این گفتهها را رد میکنند.
گاهی زندگی درهایش را بیرحمانه میبندد؛ درست همانجا که خیال میکنی همهچیز تمام شده، نوری از جایی دور پیدا میشود. روایت حمیدی، قصهٔ دختریست که از پشت پنجرههای بستهٔ مکتب، دوباره راهی به سوی روشنایی یافت؛ راهی که با گوهرشاد بیگم آغاز شد و امید را به قلبش برگرداند.
روایت مقدس قربانی، دختر هفدهسالهای از افغانستان، سفری است از دل روزهایی که ترس و ناامنی بر زندگی کودکان سایه انداخته بود. این حکایت، نه صرفاً بازگویی خاطرات یک نوجوان، بلکه تصویری زنده از مقاومت نسل دخترانی است که در میان محدودیتها، رؤیاهایشان را زنده نگه داشتهاند و با امید، راه خود را در تاریکی جستوجو میکنند.
پس از بستهشدن مکاتب و دانشگاهها بر روی دختران افغانستان توسط طالبان، آینده هزاران دختر دانشآموز در تاریکی فرو رفت. در این شرایط، مکاتب آنلاین بهعنوان روزنهای تازه پدیدار شدند. «گوهرشاد بیکم» بههمت فخریه سمندری، بنیانگذار و فعال آموزش، چراغی برای یادگیری و امید شد. روایت «از دل تاریکی تا لبخند امید» نوشتهی اسما احمدی، صنف نهم، است.
نهاد «صدای حق و عدالت» خواستار بازگشایی فوری مکتبها، لیسهها و دانشگاههای دختران افغانستان شد. این مکتبها از ماه سنبله ۱۴۰۰ خورشیدی توسط گروه طالبان بر اساس ملاحظات شرعی و فرهنگی بسته شدند. این نهاد تأکید کرده است که محرومیت دختران از آموزش مانع توسعه فکری، اقتصادی و اجتماعی کشور شده و بازگشایی فوری ضروری است.
دیدگاه بسته شده است.