نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
سازمان ملل در نشستی «آپارتاید جنسیتی» علیه زنان افغانستانی را بررسی میکند. این سازمان روز جمعه نشستی در باره مبارزه با آپارتاید جنستی علیه زنان افغانستان برگزار کرده بود.
سازمان ملل برای نخستین بار است که به طور رسمی از اصطلاح آپارتاید جنسیتی در باره وضعیت زنان و دختران افغانستان استفاده میکند.
وضعیت زنان تحت حاکمیت طالبان در هفته گذشته محور چندین نشست در سازمان ملل بود که قرار است هفته آینده نیز در نشست مجمع عمومی این سازمان بر آن تأکید شود.
وزیران خارجه ۱۲ کشور اروپایی، سه روز پیش با انتشار بیانیهای از «تبعیض سیستماتیک» طالبان علیه زنان، ابراز نگرانی کردند. طالبان با اِعمال محدودیتهای خشن بر زنان و دختران افغانستان، به صورت ساختاری آنها را از عرصههای اجتماعی زدودهاند.
گزارشهای سازمان ملل از وضعیت زنان در افغانستان حاکی از آن است که طالبان به طور گستردهی دست به زندانیکردن و شکنجه زنان میزنند.
سازمان ملل اخیراً از طریق یک نظرسنجی دریافته است که حدود ۶۲ درصد از فرامین طالبان برای زدودن زنان از حوزه عمومی است که «با شدت فزایندهای» اجرا میشود.
یافتههای این نهاد نشان میدهد که طالبان در ولایتهای شرقی کشور محدودیتهای شدیدتر و بدون استثنا را اِعمال میکنند. «۹۱ درصد» مصاحبهشوندهای زن گفتهاند که با گذشت زمان، اعمال محدودیتها در این مناطق خیلی شدید و فزاینده شده است.
https://youtu.be/6auEsrpU3yA?si=l0plj7MDscJnnDq8
فعالان حقوق بشر و فرهنگیان در نامهای به سازمان ملل، نسبت به «آپارتاید زبانی» علیه فارسی دری توسط رژیم طالبان هشدار دادند. این نامه با انتقاد از حذف سیستماتیک فارسی از عرصههای اداری و آموزشی، خواهان آغاز تحقیقات مستقل بینالمللی و پاسخگوسازی رهبران این گروه شد. آنها این اقدامات را جنایت علیه بشریت و تهدیدی برای هویت فرهنگی میدانند.
گزارش روزنامه «داون نیوز» نشان میدهد که پس از انسداد مرز افغانستان در ۱۱ اکتبر، میزان حملات تروریستی در پاکستان کاهش یافته است. طبق این آمار، حملات در ماه نوامبر ۹ درصد و در دسامبر ۲۰۲۵ حدود ۱۷ درصد نسبت به ماههای پیشین افت داشته است.
سعید موسوی در این یادداشت انتقادی، ظهور رژیم طالبان را نه یک حادثه، بلکه واکنش ناگزیر جامعه به دههها آزادی نمایشي و فساد ساختاری جمهوریت قلمداد میکند. وی معتقد است وقتی مفاهیم مدرن بدون ریشههای فرهنگی و اخلاقی تحمیل شوند، استبداد به پناهگاهی برای خستگان بدل میشود. این متن دعوتی است به فراتر رفتن از دوگانههای کاذب برای یافتن راهی اصیل.
با گذشت سه سال از صدور فرمان رهبری گروه طالبان مبنی بر ممنوعیت کار زنان در نهادهای غیردولتی و بینالمللی، ابعاد فاجعهبار این تصمیم اکنون در تمام لایههای جامعه افغانستان دهان باز کرده است. این سیاست که با هدف حذف هویتی نیمی از پیکره جامعه اجرا شد، خانوادههای زنسرپرست را با بنبست معیشتی روبرو کرده و بسیاری از نانآوران سابق را به سوی گدایی سوق داده است.
دیدگاه بسته شده است.