هشدار دکتر احمدی: صلح با تحقیر و خشونت ممکن نیست

دکتر محمدامین احمدی، استاد دانشگاه، در یادداشتی تازه هشدار داده است که صلح پایدار تنها زمانی شکل می‌گیرد که همه طرف‌ها از خشونت، تحقیر و نقض کرامت انسانی پرهیز کنند. او می‌گوید دفاع از جان غیرنظامیان، پرهیز از نفرت‌پراکنی و درک سرنوشت مشترک کشورهای منطقه، پیش‌شرط‌های اساسی برای پایان‌دادن به چرخه جنگ و بی‌ثباتی است.

دکتر محمدامین احمدی، استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه صلح، در یادداشتی تازه تأکید کرده است که دفاع از جان غیرنظامیان، پرهیز از خشونت و حفظ کرامت انسانی، پیش‌شرط‌های اساسی صلح پایدار در منطقه‌اند. او می‌گوید تصور دستیابی به صلح در افغانستان یا پاکستان بدون تأمین عدالت و آرامش در کشور مقابل، خطایی راهبردی است.

دکتر محمدامین احمدی در این یادداشت با اشاره به رویدادهای خونین اخیر، تأکید کرده است که کسانی که واقعاً به عدالت و صلح باور دارند، پیش از هر چیز از جان انسان‌ها – به‌ویژه غیرنظامیان – دفاع می‌کنند. او کشته‌شدن شهروندان در شرق کشور را محکوم کرده و گفته است که قربانیان خشونت، در ذات خود، مدافعان زندگی و مخالفان جنگ‌اند.

او در بخش دیگری از یادداشت خود، جنگ و خشونت را پدیده‌هایی سرایت‌پذیر توصیف کرده و هشدار داده است که امنیت و صلح در افغانستان و پاکستان از یکدیگر جدا نیستند. به باور او، این دو کشور با پیوندهای تاریخی، فرهنگی و سیاسی عمیق، سرنوشت مشترکی دارند و تصور صلح یک‌جانبه در چنین جغرافیایی، تصوری نادرست است.

دکتر احمدی همچنین سیاست «صلح از راه تهدید و قدرت نظامی» را که از سوی رئیس‌جمهور آمریکا مطرح شده، عامل تشدید خشونت در منطقه دانسته است. او می‌گوید این رویکرد، طرف مقابل را میان دو گزینه قرار می‌دهد: یا تحقیر و تسلیم، یا مقاومت تا پای جان. به باور او، تحقیر انسان‌ها و لگدمال‌کردن کرامت آنان هرگز به صلح نمی‌انجامد، زیرا کرامت انسانی از بنیادی‌ترین نیازهای بشر است.

او این منطق را درباره جنبش‌های رهایی‌بخش نیز صادق می‌داند و می‌نویسد که با انسانیت‌زدایی از حکومت‌گران یا حامیان آنان و با ترویج نفرت و خشونت، هیچ جنبشی به پیروزی پایدار نمی‌رسد. دکتر احمدی یادآور شده است که در کتاب «درآمدی بر مقاومت عاری از خشونت» این موضوع را توضیح داده و رخدادهای جاری در منطقه، درستی آن مدعا را تأیید می‌کند.

به باور دکتر احمدی، صلح زمانی ممکن می‌شود که همه طرف‌ها به کرامت انسانی یکدیگر احترام بگذارند و خشونت را نه ابزار قدرت، بلکه تهدیدی برای آینده مشترک خود بدانند. او تأکید می‌کند که منطقه نیازمند یادگیری از تجربه‌های تلخ گذشته است و تنها با کنارگذاشتن تحقیر، نفرت و خشونت می‌توان به صلحی پایدار و انسانی دست یافت.