نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
محمداشرف غنی، رئیس جمهوری اسلامی افغانستان بعدازظهر دیروز در حاشیه چهاردهمین اجلاس سران سازمان همکاریهای اسلامی با عمران خان، صدر اعظم جمهوری اسلامی پاکستان در شهر مکه دیدار کرد. در این دیدار هر دو جانب درباره مناسبات دوجانبه، اتصال منطقهای، تجارت، صلح، امنیت و مبارزه با تروریسم بحث و تبادل نظر کردند. طرفین تاکید کردند […]
محمداشرف غنی، رئیس جمهوری اسلامی افغانستان بعدازظهر دیروز در حاشیه چهاردهمین اجلاس سران سازمان همکاریهای اسلامی با عمران خان، صدر اعظم جمهوری اسلامی پاکستان در شهر مکه دیدار کرد.
در این دیدار هر دو جانب درباره مناسبات دوجانبه، اتصال منطقهای، تجارت، صلح، امنیت و مبارزه با تروریسم بحث و تبادل نظر کردند. طرفین تاکید کردند که در جریان سفر قریبالوقوع رئیس جمهور غنی به پاکستان درباره موضوعات یادشده گفتگو کنند.
عمران خان ضمن اینکه یکبار دیگر تعهد کشورش را در راستای افغانستان باثبات ابراز کرد، گفت که برای پاکستان اتصال منطقهای، پروسه صلح و مبارزه با تروریسم مهم است؛ زیرا باعث از بین بردن فقر و رفاه مردم منطقه خواهد شد.
در این دیدار، رئیس جمهور غنی مشکل منع پروازهای هواپیماهای افغانستان از حریم فضایی پاکستان به هند را با عمران خان مطرح کرد و صدراعظم پاکستان وعده سپرد که در زمینه حل این مشکل توجه خواهد کرد.
جان اچکزی، وزیر پیشین اطلاعات بلوچستان، هشدار داد که ارتش ۳۰۰ هزار نفری و پشتونمحور رژیم طالبان، تهدیدی جدی برای پاکستان و اقوام غیرپشتون است. او با تأکید بر لزوم مهار جاهطلبیهای نظامی این گروه، ساختار تکقومیتی آن را غیرقابلقبول خواند. رژیم طالبان با اختصاص ۶۰ درصد بودجه سال ۲۰۲۵ به امور نظامی، در صدد توسعه ماشین جنگی خود است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی رژیم طالبان، با ادعای استقلال کامل از نفوذ خارجی، وابستگی این گروه به پاکستان را «تبلیغات» بیستساله خواند. او با متهم کردن اسلامآباد به توطئه تحت فشار آمریکا و تلاش برای کنترل کابل، همکاری برای سرکوب تحریک طالبان پاکستان را رد کرد. این ادعاها در حالی مطرح میشود که شواهد تاریخی و گزارشهای بینالمللی بر پیوندهای عمیق استراتژیک میان طرفین تأکید دارند.
تحولات اخیر نشاندهنده برخوردهای نگرانکننده و غیرانسانی با پناهجویان افغانستان در کشورهای همسایه، بهویژه پاکستان است که با تحقیر، بازداشت و اخراج اجباری، اصول بینالمللی و کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان را آشکارا نقض میکنند. این وضعیت که منجر به محرومیت مهاجران از حقوق اساسی نظیر سرپناه، آموزش و بهداشت شده، نیازمند مداخله فوری سازمان ملل و بیداری نهادهای مدنی برای تأمین عدالت و کرامت انسانی است.
خبرنگاران افغانستان که پس از فروپاشی نظام پیشین به پاکستان پناه بردهاند، امروز با ترس بازداشت، محدودیت رفتوآمد، فشارهای اقتصادی و نبود حمایت قانونی روبهرو هستند. بسیاری از آنان حتی برای خرید نان یا مراجعه به مراکز صحی از خانه بیرون نمیروند و عملاً در حبس مهاجرتی زندگی میکنند؛ وضعیتی که آزادی بیان را نیز تهدید میکند.
دیدگاه بسته شده است.