نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
در دو رویداد جداگانه در ولایت خوست، یک دختر ۱۵ ساله و یک پسر ۱۳ ساله به دلیل مشکلات اقتصادی و اختلافات خانوادگی دست به خودکشی زدهاند. منابع محلی روز یکشنبه، ۱۹ اسد، در گفتوگو با رسانهها تأیید کردهاند که این دو رویداد روز جمعه، ۱۷ اسد، در ولسوالیهای دوهمنده و اسماعیلخیل مندوزی رخ داده […]
در دو رویداد جداگانه در ولایت خوست، یک دختر ۱۵ ساله و یک پسر ۱۳ ساله به دلیل مشکلات اقتصادی و اختلافات خانوادگی دست به خودکشی زدهاند. منابع محلی روز یکشنبه، ۱۹ اسد، در گفتوگو با رسانهها تأیید کردهاند که این دو رویداد روز جمعه، ۱۷ اسد، در ولسوالیهای دوهمنده و اسماعیلخیل مندوزی رخ داده است.
به گفته این منابع، دختر نوجوان باشنده قریه سیدخیل ولسوالی دوهمنده و پسر نوجوان از قریه میتهخان ولسوالی اسماعیلخیل مندوزی بودهاند. هر دو قربانی از خانوادههایی با وضعیت اقتصادی ضعیف بودهاند و منابع تأکید کردهاند که تنشهای خانوادگی نیز در تصمیم این نوجوانان نقش داشته است.
این رویدادها در حالی رخ دادهاند که بهگفته منابع محلی، طالبان اخیراً انتشار اخبار مربوط به خودکشی را ممنوع اعلام کردهاند؛ اقدامی که نگرانیها درباره پنهانماندن ابعاد واقعی بحران روانی در میان نوجوانان افغانستان را افزایش داده است.
به نقل از خبرگزاری اطلس، موارد مشابهی نیز در روزهای اخیر در خوست ثبت شدهاند. در ۱۲ اسد، یک جوان به نام شمسالله در منطقه خباشخیل و یک کودک خردسال به نام نور احمد در روستای نو متخیل، به دلایل اقتصادی و خانوادگی خودکشی کردهاند. همچنین، تلویزیون آمو گزارش داده است که یک کودک دیگر در ولسوالی نادرشاهکوت خوست با نوشیدن تیزاب جان باخته است؛ علت این اقدام نیز خشونت خانوادگی و فقر عنوان شده است.
کارشناسان اجتماعی افزایش خودکشیها را به بحران اقتصادی، بیکاری، محدودیتهای آموزشی، و چشمانداز نامطمئن آینده نسبت میدهند. با توجه به فقدان نهادهای حمایت روانی و محدودیت رسانهها در پوشش آزادانه این رویدادها، فعالان مدنی خواستار رسیدگی فوری، ایجاد مراکز مشاوره، و شفافسازی در روند اطلاعرسانی شدهاند.
فلکناز، جوان رنگمال هلمندی، پس از بازداشت توسط استخبارات طالبان و تحمل شکنجههای شدید در زندان جان باخت. خانوادهاش میگویند او هیچ بیماری نداشت و عمداً زیر شکنجه کشته شد. طالبان مدعی حمله قلبیاند، اما تصاویر جسد آثار شکنجه را نشان میدهد. این رویداد نمونهای دیگر از نقض حقوق بشر و مصونیت از مجازات در افغانستان است.
زن ۳۲ ساله در آقچه جوزجان قربانی قتل ناموسی شد؛ برادرش با سلاح چرهای او را کشت و طالبان انگیزه را «ناموسی» اعلام کردند. این رویداد نمونهای از خشونت ساختاری علیه زنان است؛ پدیدهای که ریشه در مردسالاری، عرفهای قبیلهای و ضعف قانون دارد و با سیاستهای طالبان بیش از پیش تشدید میشود.
پژوهش تازه در بریتانیا نشان داد زنستیزی خشونت خانگی را به افراطگرایی پیوند میدهد. در افغانستان تحت طالبان، این چرخه به سیاست رسمی بدل شده؛ زنان از آموزش، کار و حقوق اساسی محروماند و خشونت سیستماتیک زندگیشان را رقتبار ساخته است.
چهار جنبش اعتراضی زنان افغانستان در قطعنامهای مشترک به مناسبت هفته جهانی محو خشونت علیه زنان اعلام کردند که زنان کشور تسلیم نمیشوند و آزادی آنان غیرقابل مذاکره است. این جنبشها رژیم طالبان را غیرقانونی و ضدزن دانسته، پایان کامل حاکمیت آن را مطالبه اصلی خود معرفی کرده و خواستار حمایت جهانی از مقاومت زنان شدند.
https://shorturl.fm/amSRr
https://shorturl.fm/Uk4wX
https://shorturl.fm/PFcHz