نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
بازرس ویژه ایالات متحده آمریکا برای بازسازی افغانستان یا «سیگار» در گزارش تازهاش از بسته ماندن مکتبهای دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده است.
در این گزارش آمده است: «۶۹ فعال جامعه مدنی و نهادهای آموزشی افغانستان به ما گفتهاند که محدودیت و راهبردهای متفاوت طالبان به شمول ممنوعیت دختران از رفتن به مکتبهای متوسط و لیسهها اثر نامطلوب داشته و باعث کاهش کُلی در حضور در مکتبها شدهاست.»
معاون بخش زنان دیدهبان حقوق بشر در سخنرانیاش در نشست کمیته امور خارجه پارلمان اروپا، میگوید که افغانستان تنها کشوری است که دختران در آن از آموزش محروم شدهاند.
هیدر بار، معاون حقوق زنان در دیدهبان حقوق بشر گفت: «چهارصدمین روزی است که طالبان دختران را از مکتب بازداشتهاند، هیچ کشوری در جهان نیست که دختران را به گونه سیستماتیک از آموزش و زنان را از کار کردن بازدارند.»
دختران دانشآموز و خانوادههایشان بارها از امارت اسلامی خواستار بازگشایی مکاتب شدهاند، اما امارت صرفاً به وعدههایی که هنوز عملی نشده است، اکتفا کرده است.
گاهی زندگی درهایش را بیرحمانه میبندد؛ درست همانجا که خیال میکنی همهچیز تمام شده، نوری از جایی دور پیدا میشود. روایت حمیدی، قصهٔ دختریست که از پشت پنجرههای بستهٔ مکتب، دوباره راهی به سوی روشنایی یافت؛ راهی که با گوهرشاد بیگم آغاز شد و امید را به قلبش برگرداند.
روایت مقدس قربانی، دختر هفدهسالهای از افغانستان، سفری است از دل روزهایی که ترس و ناامنی بر زندگی کودکان سایه انداخته بود. این حکایت، نه صرفاً بازگویی خاطرات یک نوجوان، بلکه تصویری زنده از مقاومت نسل دخترانی است که در میان محدودیتها، رؤیاهایشان را زنده نگه داشتهاند و با امید، راه خود را در تاریکی جستوجو میکنند.
بانو فروغ، دانشجوی خبرنگاری خبرگزاری شانا، در روایت خود از قطع اینترنت، تجربهای شخصی را به یک درد جمعی پیوند میزند. او نشان میدهد که خاموشی ناگهانی شبکهها برای دختران افغانستانی تنها یک مشکل فنی نیست، بلکه بازتاب همان زخم بسته شدن مکاتب و دانشگاههاست؛ زخمی که امید آموزش و آینده روشن شهروندان افغانستان را در تاریکی فرو میبرد.
پس از بستهشدن مکاتب و دانشگاهها بر روی دختران افغانستان توسط طالبان، آینده هزاران دختر دانشآموز در تاریکی فرو رفت. در این شرایط، مکاتب آنلاین بهعنوان روزنهای تازه پدیدار شدند. «گوهرشاد بیکم» بههمت فخریه سمندری، بنیانگذار و فعال آموزش، چراغی برای یادگیری و امید شد. روایت «از دل تاریکی تا لبخند امید» نوشتهی اسما احمدی، صنف نهم، است.
دیدگاه بسته شده است.